به گزارش برنا، در این میان همزمان، تغییر مسیر تجارت به سمت برخی از کشورها باعث شده قیمت برخی مواد اولیه راهبردی رشد کند؛ موضوعی که میتواند به افزایش هزینه تولید و در نهایت رشد قیمت کالاهای مصرفی منجر شود.
هزینه حمل کالا تا ۵ برابر افزایش یافت
فعالان حوزه واردات میگویند حملونقل دیگر یک هزینه جانبی نیست، بلکه به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده قیمت تمامشده تولید تبدیل شده است. آمارها نشان میدهد هزینه انتقال یک کانتینر از کشورهای شرق آسیا که پیش از بحران بین هزار تا دو هزار دلار بود، اکنون به حدود ۶ هزار دلار رسیده و در برخی مسیرهای ریلی حتی ۷ تا ۸ هزار دلار نیز هزینه دارد. این یعنی هزینه حمل در برخی مسیرها تا ۵ برابر افزایش یافته است.
زمان تحویل مواد اولیه دو برابر شد
افزایش هزینه تنها مشکل تولیدکنندگان نیست. مدت زمان رسیدن مواد اولیه نیز به شکل محسوسی افزایش یافته است. پیش از این، حمل کالا از شرق آسیا معمولاً بین ۳۰ تا ۴۰ روز زمان میبرد، اما اکنون این زمان به ۴۵ تا ۶۰ روز رسیده است. در برخی مسیرها نیز زمان حمل که پیشتر ۲۰ تا ۳۰ روز بود، اکنون تا دو برابر افزایش یافته و برنامهریزی تولید را با چالش مواجه کرده است.
واردات از ترکیه ۲۵ درصد گرانتر شد
تغییر مسیر تجارت پس از محدودیتهای حمل دریایی، باعث شده بخش قابل توجهی از واردات ایران از طریق ترکیه انجام شود. این تغییر، اگرچه بخشی از نیاز بازار را تأمین کرده، اما هزینه واردات را نیز افزایش داده است.
صنایع شیمیایی زیر فشار مضاعف
یکی دیگر از مشکلات، محدودیت حمل کالاهای خطرناک است. بسیاری از شرکتهای کشتیرانی از پذیرش محمولههای شیمیایی با مقصد یا مبدأ ایران خودداری میکنند. این موضوع صنایع شیمیایی، رنگ، رزین و چسب را بیش از سایر بخشها تحت فشار قرار داده و نگرانیها درباره کمبود مواد اولیه و افزایش هزینه تولید را تشدید کرده است.
هزینههای پنهان تولید در حال افزایش است
افزون بر کرایه حمل، هزینههای بیمه، صدور اسناد، توقف کالا در گمرکها، کمبود کانتینر و عبور از چندین مرز نیز به هزینه نهایی واردات اضافه شده است. این عوامل دوره گردش سرمایه تولیدکنندگان را طولانیتر کرده و نقدینگی بیشتری را درگیر فرآیند …
