بنا به نقل منابع تاریخی، روز نهم ربیع الاول را باید روز آغازین امامت آخرین وصی از سلاله پاک پیامبر اسلام صلوات الله و علیه دانست. در این روز گروهی از شیعیان، مجالس و محافلی برگزار میکنند که از آن به عیدُ الزهرا یا فرحه الزهرا تعبیر میشود و بر خلاف واقعیت آن را روز قتل خلیفه دوم دانسته و به توهین و ناسزا به او و دیگر مقدسات اهل سنت میپردازند. از طرفی برخی از مراجع و علمای شیعه با برگزاری چنین مراسمی که اهانت به مقدسات اهل سنت را رواج میدهد و سبب ایجاد اختلاف، تفرقه و دشمنی در جهان اسلام میشود، به مخالفت برخاسته و برپایی چنین محافلی را جایز ندانسته و از آن به عنوان بدعت که سبب وهن شیعه میشود یاد کردهاند.
روز قتل عمر بن خطاب
با رجوع و مطالعه کتابهای تاریخی، در مییابیم که تمامی آنها در یک چیز اتفاق نظر دارند و آن قتل خلیفه دوم در ماه ذی الحجه سال ۲۳ هجری است و در هیچ یک از این کتابها به خصوص کتابهای اهل سنت غیر از این تاریخ چیز دیگری ثبت نشده است. بنا به نقل این منابع، عمر در این ماه توسط فیروز معروف به ابو لوءلوء غلام مغیرة بن شعبه مضروب شد و چند روز بعد هم در مدینه درگذشت. هر چند در مورد روز ضربت خوردن و کشته شدن او اختلاف وجود دارد، اما آنچه مهم به نظر میرسد بیان این مطلب است که بر خلاف نظر عدهای که مرگ خلیفه دوم را در نهم ربیع الاول میدانند، این واقعه در دهه آخر ماه ذی الحجه اتفاق افتاده است.
ابن عبد البر در کتاب استیعاب از قول ابو عمر آورده است که: «مرگ خلیفه در چهار روز مانده به پایان ماه ذی الحجه سال ۲۳ اتفاق افتاد» و همچنین او از قول معدان بن أبى طلحة یعمری مینویسد که: «عمر در روز چهارشنبه، چهار روز مانده به پایان ذی الحجه سال ۲۳ هجری به قتل رسید». ۱
طبری نیز در تاریخ خود این واقعه را از افراد بسیاری نقل کرده است که به ذکر یک نمونه بسنده میکنیم. او از احمد بن ثابت الرازى نقل میکند که: «عمر در روز چهارشنبه چهار شب مانده به انتهای ذی الحجه سال ۲۳ کشته شد و مدت خلافتش ده سال و شش ماه بود».۲
علمای شیعه نیز از این قاعده مستثنی نبوده و بر خلاف آنچه که در عوام رایج شده است زمان کشته شدن خلیفه را در ماه ذی الحجه دانسته و به نادرست بودن زمان قتل، در ماه ربیع الاول اذعان دارند و حتی در این زمینه میتوان به اجماع بین علمای …
