به گزارش خبرنگار ورزشی برنا، اگر قرار باشد مسیر بنیامین فرجی را تنها با تعداد مدالهایش اندازه بگیریم، بخش مهمی از داستان او را از دست دادهایم. اتفاق مهم درباره این بازیکن ۱۶ ساله، فقط برنز مالمو یا مدالهایی که پیش از آن به دست آورده نیست؛ مسئله اصلی این است که فرجی خیلی زودتر از سن معمول، خود را وارد رقابت با بازیکنانی کرده که سالها تجربه حضور در بالاترین سطح تنیس روی میز جهان را دارند.
در اسمش جوانان اروپا در مالمو، فرجی در رده زیر ۱۹ سال به میدان رفت و در مسیر رسیدن به نیمهنهایی از فرانچسکو ترویزان ایتالیایی، آنتوان نوآرو فرانسوی، دومینیکاس ساموئلیوس دانمارکی، هونگ چهین از چینتایپه و تیاگو آبیودون پرتغالی عبور کرد. پنج پیروزی متوالی او را به جمع چهار بازیکن پایانی رساند. جایی که در یک مسابقه نزدیک و هفتگیمه، با نتیجه ۴ بر ۳ مقابل ریوسهای کاواکامی از ژاپن شکست خورد و به مدال برنز رسید. این مدال، نخستین مدال ایران در اسمش جوانان اروپا بود.
اما شاید مهمتر از خود مدال، تصویری باشد که این مسابقات از فرجی ارائه کرد. او در شرایطی در یک تورنمنت زیر ۱۹ سال تا نیمهنهایی پیش رفت که هنوز از نظر سنی در ابتدای این رده قرار دارد. چنین عملکردی نشان میدهد که فرجی برای موفقیت در ردههای پایه صرفاً به اختلاف سنی یا تجربه بیشتر متکی نیست؛ او توانایی رقابت فنی با بازیکنان بزرگتر را پیدا کرده است.
این ویژگی البته در مالمو برای نخستین بار دیده نشد.
نام بنیامین فرجی از سال ۲۰۲۴ جدیتر در سطح بینالمللی مطرح شد. زمانی که در ۱۴ سالگی در مسابقات قهرمانی آسیا مقابل وانگ چوچین، ستاره سرشناس چین، به پیروزی رسید. همان سال، فرجی در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان نیز به مدال برنز رسید،مدالی که به عنوان نخستین برنز انفرادی ایران در این رقابتها ثبت شد.
فرجی در سال ۲۰۲۵ نیز نشان داد موفقیتش مقابل یک ستاره بزرگسال اتفاقی نبوده است. او در مسابقات قهرمانی آسیا برابر لین شیدونگ، یکی دیگر از چهرههای مطرح تنیس روی میز چین، به پیروزی رسید و بار دیگر توجهها را به خود جلب کرد.در بازیهای آسیایی جوانان بحرین نیز فرجی به مدال برنز انفرادی رسید.
وجه مشترک این نتایج را باید در نوع بازی فرجی جستوجو کرد. او بازیکنی نیست …
