نام لالهزار در ذهن هر ایرانی با تصویری از زرق و برق، هنر و نوگرایی گره خورده است؛ خیابانی که روزگاری قلب تپنده فرهنگ و تفریحات مدرن پایتخت بود.
همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: اما برگهای تاریخ، روایتی دیگر را از این خیابان نمادین فاش میکنند؛ داستانی از دورانی که هنوز خبری از سالنهای سینما، کافههای شلوغ و ویترینهای درخشان نبود.
اخیراً تصویری نادر به جامانده از دهه ۱۲۶۰ شمسی، پنجرهای به این گذشته فراموششده گشوده است. این قاب تاریخی، لالهزار را نه آنگونه که در حافظه جمعی ما ثبت شده، بلکه در هیبتی بکر و ساده به نمایش میگذارد. در این نما، لالهزار نه یک خیابان پرهیاهوی شهری، بلکه مسیری آرام است که به سختی میتوان ردپای آینده پرآوازهاش را در آن جستجو کرد. این تصویر، سندی بصری از نقطه صفر یکی از مهمترین تحولات کالبدی و فرهنگی …
