هشمهری آنلاین_فاطمه عسگری نیا: سالهاست تصویر دختر موفق در ذهن جامعه تغییر کرده است. دیگر دیدن نام دختران در میان رتبههای برتر کنکور اتفاقی عجیب نیست. دختران در کلاسهای دانشگاه حضور پررنگ دارند و در بسیاری از رشتهها حتی تعدادشان از پسران بیشتر است اما کافی است پای بعضی رشتههای مهندسی به میان بیاید تا همان تصویر قدیمی دوباره خودش را نشان دهد؛ تصویر رشتههایی که هنوز در ذهن بسیاری مردانه تعریف میشوند. براساس آمار، سال گذشته حدود ۴۳ هزار نفر از دختران به رشتههای علوم پایه وارد شدهاند و حدود ۶۶ هزار نفر پسر بودهاند اما در رشتههای فنی و مهندسی خیلی شکاف داریم. اینجا همان جایی است که یک تناقض خودش را نشان میدهد؛ دختران در رقابت علمی حضور دارند اما در انتخاب مسیرهای فنی و مهندسی هنوز با دیوارهایی روبهرو هستند که جنسشان نه علمی، بلکه اجتماعی است. از رتبه خوب کنکور تا سؤال همیشگی
دختران امروز دیگر مهمان دانشگاه نیستند؛ آنها بخش بزرگی از بدنه آموزش عالی را تشکیل میدهند. اما هنوز وقتی پای برخی رشتهها مثل مهندسی برق، مکانیک، عمران یا رشتههای صنعتی به میان میآید کفه ترازو به سمت پسران سنگینتر است. این فاصله نه از توانایی علمی، بلکه از مجموعهای از عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی شکل گرفته است. یلدا بغدادی، مهندس مکانیک میگوید برای خیلی از دخترانی که سراغ رشتههای مهندسی میروند، نخستین چالش نه کلاس دانشگاه است و نه درسهای تخصصی، بلکه نگاه اطرافیان است: «روزی که رشته مهندسی مکانیک را انتخاب کردم همه میگفتند آخر مهندسی مکانیک هم برای دختر شد آب و نان؟ دختر باید شغلش لطیف و ظریف باشد مثل معلمی یا کارمندی بانک و... »همه ما دخترانی که با رتبه خوب کنکور، مهندسی برق یا مکانیک را انتخاب کردیم به جای تبریک با این سؤال مواجه شدیم: «مطمئنی این رشته برای یک دختر مناسب است؟»این جمله ساده بخشی از همان کلیشهای است که سالهاست مسیر انتخاب رشته را برای دختران و پسران جدا کرده است. مهندسی از چه زمانی مردانه شد؟
هیچ رشته دانشگاهی ذاتا زنانه یا مردانه نیست. جامعه گاهی برای برخی رشتهها هویت جنسیتی میسازد. از کودکی بسیاری از پسرها بیشتر با ابزار، ساختن، تعمیر کردن و بازیهای فنی مواجه میشوند و دخترها بیشتر به سمت نقشهایی هدایت میشوند که با مراقبت، …
