همشهری آنلاین: در «زندگی ام» (Life of M)، شخصیت اصلی از کودکی وارد سینما میشود و به شهرتی گسترده میرسد؛ مسیری که بسیاری را به یاد ناتالی پورتمن میاندازد. پورتمن نیز در ۱۱سالگی با فیلم «لئون: حرفهای» شناخته شد و بعدها با بازی در «قوی سیاه» به یکی از چهرههای مطرح سینما تبدیل شد. همین شباهتها این پرسش را ایجاد کرده است که آیا «ام» (M) شخصیتی کاملاً خیالی است یا تصویری ادبی از پورتمن. حتی شایعه نارضایتی این بازیگر از رمان نیز در رسانهها منتشر شده، اما کاسک در کتابش بیشتر از آنکه به افشاگری درباره زندگی خصوصی یک ستاره بپردازد، درباره شهرت، هویت و نگاه جامعه به افراد مشهور تأمل میکند.
استفاده از چهرههای واقعی در ادبیات سابقهای طولانی دارد. برای نمونه، رمان «اورلاندو» نوشته ویرجینیا وولف با زندگی ویتا سکویل-وست مقایسه شد. همچنین شخصیت میراندا پریستلی در «شیطان پرادا میپوشد» بارها به آنا وینتور، سردبیر مجله «ووگ»، نسبت داده شد. تفاوت رمان کاسک در این است که او نشانههای مستقیم را کاهش میدهد و تصویری مبهم از یک زن مشهور ارائه میکند. خواننده ابتدا میخواهد بداند شخصیت «ام» چه کسی است، اما در ادامه متوجه میشود که خودِ این کنجکاوی نیز بخشی از موضوع رمان است. کاسک از مخاطب میپرسد چرا زندگی خصوصی افراد مشهور تا این اندازه برای ما جذاب است …
