همشهری آنلاین_ لیگ برتر کشتی آزاد و فرنگی در حالی به روزهای آغاز خود نزدیک میشود که حضور پررنگ مربیان تیمهای ملی در ترکیب کادر فنی تیمهای باشگاهی، بار دیگر یکی از بحثهای قدیمی کشتی ایران را زنده کرده است؛ موضوعی که سالهاست درباره آن صحبت میشود و هر فصل نیز با شکل و شمایلی تازه به محل بحث و گمانهزنی تبدیل میشود.
طبق مقرراتی که فدراسیون کشتی برای حضور مربیان در لیگ تعیین کرده، تنها سرمربی تیم ملی بزرگسالان اجازه تیمداری در لیگ را ندارد و سایر مربیان تیمهای ملی در ردههای مختلف، از جمله سرمربیان تیمهای پایه و مربیان تیم ملی بزرگسالان، امکان حضور در تیمهای باشگاهی را دارند. قانونی که در ظاهر تکلیف را مشخص کرده، اما در عمل همچنان پرسشهایی درباره مرز میان مسئولیت ملی و فعالیت باشگاهی ایجاد میکند.
حضور همزمان مربیان تیم ملی در لیگ، بهخودیخود اتفاق غیرقانونی نیست، اما حساسیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که مربیای که در ساختار تیم ملی مسئولیت دارد، همزمان در یک باشگاه نیز نقشی تعیینکننده داشته باشد. همین دوگانگی در سالهای گذشته بارها زمینه شکلگیری شائبههایی را فراهم کرده است؛ از جمله ادعاهایی درباره تأثیرگذاری مربیان ملی در انتخاب مقصد برخی کشتیگیران.
در مقاطع مختلف حتی صحبتهایی مطرح شده که به برخی کشتیگیران توصیه شده برای حضور در لیگ، تیم مشخصی را انتخاب کنند؛ موضوعی که البته هیچگاه به شکل رسمی و مستند رسانهای نشد و نمیتوان درباره صحت آن قضاوت قطعی داشت. با این حال، تکرار این بحثها نشان میدهد مسئله تعارض احتمالی منافع در لیگ، همچنان برای افکار عمومی کشتی محل سؤال است.
سال گذشته نیز این حواشی به اوج رسید. اختلافات و اتفاقات پیرامون یکی از تیمهای لیگ بهقدری بالا گرفت که در نهایت تیم مورد نظر از مسابقات انصراف داد و با محرومیت نیز مواجه شد. با این حال، بخش قابل توجهی از ابهامات و پرسشهایی …
