به گزارش همشهری آنلاین، او در گفتوگو با تلویزیون اینترنتی همشهری ضمن پذیرش اثرگذاری محاصره دریایی، معتقد است ایران بهدلیل برخورداری از هزاران کیلومتر مرز زمینی و همجواری با کشورهایی مانند ترکیه، عراق، روسیه، افغانستان و پاکستان، ظرفیتهای متعددی برای کاهش آثار این محدودیت دارد، ظرفیتهایی که به گفته او، بخشی از آنها بهدلیل قوانین، بوروکراسی و تصمیمگیریهای کند هنوز فعال نشدهاند.
پیمانپاک در این گفتوگو از مجموعهای از راهکارها سخن میگوید، از استفاده بیشتر از مسیر ترکیه و پاکستان گرفته تا احیای تهاتر، ایجاد مسیرهای سبز برای تجار خوشسابقه و اصلاح موقت برخی مقررات در شرایط جنگی. ظرفیت تجارت با همسایهها
پیمانپاک بحث خود را با نقد این تصور آغاز میکند که ایران بهدلیل محاصره دریایی، عملا راه دیگری برای تجارت ندارد.
او میگوید: ایران برخلاف کشورهایی مانند قطر، بحرین یا کویت، صرفا به مسیر دریایی وابسته نیست و هزاران کیلومتر مرز زمینی در اختیار دارد. در کنار این مرزها نیز کشورهایی قرار گرفتهاند که خود بازارهای بزرگی دارند.
به گفته او، ایران در مجموع نتوانسته بیش از ۱۵ تا ۱۶میلیارد دلار از ظرفیت تجارت خارجی کشورهای همسایه را جذب کند و همین موضوع مایه غفلت است.
پیمانپاک برای توضیح این موضوع به تجربه سالهای تحریم اشاره میکند. به گفته او، صادرات ایران به ترکیه در سال۱۴۰۱ حدود ۷میلیارد دلار بود، اما سال گذشته به ۴.۸میلیارد دلار رسید. صادرات به عراق نیز در مقاطعی به ۱۵میلیارد دلار رسیده بود و سپس کاهش یافت.
او درباره روسیه نیز میگوید: پس از جنگ اوکراین، حدود ۸۰میلیارد دلار از واردات روسیه از اروپا و آمریکا حذف شد. با این حال ایران با وجود روابط بانکی و زیرساختهای لجستیکی مستقیم، تنها توانست صادرات خود به روسیه را از حدود ۴۰۰میلیون دلار به ۱.۲ تا ۱.۳میلیارد دلار برساند.
جمعبندی او روشن است: محاصره دریایی اثرگذار است، اما بهمعنای بسته شدن همه راههای تجارت ایران نیست. کالاهای اساسی؛ مشکل تأمین یا مشکل مدیریت؟
یکی از بخشهای مهم این گفتوگو به تأمین کالاهای اساسی اختصاص داشت.
رئیس اسبق سازمان توسعه تجارت معتقد است برخلاف برخی کالاهای صنعتی، در حوزه کالاهای اساسی مشکل اصلی الزاما ناتوانی …
