همشهریآنلاین - پروانه بندپی: حتما بارها شنیدهاید که متخصصان روانشناسی و حتی پزشکان رشتههای مختلف، روی داشتن ارتباط اجتماعی و معاشرت با دیگران و تاثیر آن بر روی سلامت جسم و روان تأکید میکنند. اما چرا معاشرت کردن تا این اندازه برای سلامت مهم است؟ اصلا معاشرت داشتن به چه معنا است؟ آیا معاشرت همان حضور در جمعهای شلوغ و مهمانیها و دورهمیها است؟ چرا ارتباط با دیگران اینقدر مهم است؟
مطهره شریفی، روانشناس و مشاوره درباره دلایل اهمیت آن به همشهری میگوید: «مغز انسان اساسا برای رابطه ساخته شده است. ما موجوداتی نیستیم که فقط در کنار دیگران زندگی کنیم؛ مغز ما دائما از رابطه با دیگران برای ارزیابی امنیت، تعلق، پذیرش و جایگاه اجتماعی استفاده میکند. وقتی با آدمی حرف میزنیم که واقعا ما را میفهمد، بخشی از فشار روانی از طریق همین ارتباط تنظیم میشود.»
این روانشناس درباره مفهوم معاشرت توضیح میدهد: «منظور از معاشرت این نیست که آدم باید دائما مهمانی برود، دوستهای زیادی داشته باشد، اهل جمعهای شلوغ باشد یا آدمهای آزاردهنده را تحمل کند. چیزی که برای سلامت روان مهم است، ارتباط اجتماعیِ باکیفیت و معنادار است؛ حتی اگر تعداد آدمهای اطرافمان کم باشد.»
به گفته شریفی، معاشرت به تنظیم هیجان کمک میکند. گاهی وقتی ناراحت، مضطرب یا عصبانی هستیم، فقط تعریف کردن ماجرا برای یک آدم امن باعث میشود احساسمان قابلتحملتر شود. این همان چیزی است که در روانشناسی به آن «تنظیم هیجانی بینفردی» میگویند. یعنی همیشه لازم نیست خودمان بهتنهایی هیجانهایمان را مدیریت کنیم. معاشرت، یک آینه میدهد دستمان
روانشناسان تاکید دارند که ارتباط با دیگران میتواند در ما حس تعلق ایجاد کند. یکی از نیازهای عمیق انسان این است که احساس کند به جایی و کسانی متعلق است. خانواده، دوست، همکار خوب، گروههای اجتماعی، کلاس، فعالیت مشترک یا حتی یک رابطه دوستانه محدود میتوانند این حس را ایجاد کنند. به گفته روانشناسان، نبودن این احساس در بلندمدت میتواند به تنهایی و انزوای عاطفی منجر شود.
شریفی درباره یکی دیگر از فواید معاشرت میگوید: «بخش زیادی از شناخت ما از خودمان، در رابطه اتفاق میافتد. مثلا ممکن است در گفتگو با یک دوست متوجه شویم که مدتها است بیش از حد از خودمان توقع …
