به گزارش خبرنگار بینالملل ایسکانیوز، پس از امضای پیمان دفاعی راهبردی میان عربستان سعودی و پاکستان و ترکیه که به عنوان «پیمان دفاعی مکه» معرفی شده است، گمانهزنیهای زیادی در خصوص مخاطب اصلی این پیمان شکل گرفت. این پیمان میان سران سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان امضاء شده و احتمال پیوستن مصر نیز به آن مطرح شده است. در صورت گسترش این سازوکار، مجموعهای متشکل از عربستان، پاکستان، ترکیه و احتمالا مصر از ظرفیتهای قابل توجه نظامی، اقتصادی، جمعیتی و ژئوپلیتیکی برخوردار خواهد بود و میتواند به یکی از مهمترین ترتیبات امنیتی مستقل از ساختارهای سنتی غربی در منطقه تبدیل شود. بیشتر بخوانید: باتلاق راهبردی آمریکا در تنگه هرمز/ اسکورت نفتکشها در خلیج فارس میتواند کارگشا باشد؟
از نظر برخی کارشناسان، پیمان مکه را نمیتوان صرفا یک توافق سهجانبه میان ریاض و اسلامآباد دانست، بلکه باید آن را بخشی از روند شکلگیری آرایشهای جدید قدرت و امنیت در جهان اسلام ارزیابی کرد. با این حال، مهمترین پرسش درباره این پیمان، تعریف تهدید مشترک و مخاطب اصلی آن است.
در شرایطی که رژیم صهیونیستی طی سالهای اخیر بارها به کشورهای منطقه حمله کرده و جنگهای گستردهای در غرب آسیا شکل گرفته، یک دیدگاه این است که پیمان مکه با هدف ایجاد یک ظرفیت بازدارندگی در برابر اسرائیل و جلوگیری از تکرار حملات خارجی شکل گرفته است؛ اما در مقابل، برخی تحلیلگران با توجه به رقابتهای منطقهای و نگرانی شماری از کشورهای عضو از افزایش نفوذ ایران، احتمال میدهند که این پیمان در آینده به ابزاری برای مهار تهران تبدیل شود.
به منظور بررسی بیشتر ابعاد مختلف پیمان دفاعی مکه و همچنین آخرین وضعیت گفتگوهای ایران و عمان در ارتباط با تنگه هرمز، گفتگویی با غلامرضا انصاری -معاون وزارت امور خارجه دولت دوازدهم- انجام شد.
وی با انتقاد از رسانههایی که صرفا با نگاه منفی به پیمان دفاعی مکه مینگرند، تصریح کرد: اگرچه ابهاماتی در شکلدهی این اتحاد بین چند کشور بزرگ اسلامی وجود دارد اما در حال حاضر نباید قضاوتی زودهنگام در مورد آن داشت و همانطور که وزیر امور خارجه ایران نیز اعلام کرده، نزدیک شدن کشورهای اسلامی برای یک پیمان منطقهای مستقل از نیروهای خارجی همیشه مورد نظر بوده است.
از نظر …
