در اطراف تهران و در مسیرهای منتهی به شمال، هنوز مقصدهایی وجود دارند که تابستانِ شلوغ به آنها نرسیده است؛ مکانهایی که واپسین روزهای بهار، بهترین زمان تجربه کردنشان محسوب میشود. از دشتهای وسیع و خنک گرفته تا روستاهای مهآلود و آبشارهای پنهان در دل جاده چالوس، هرکدام میتوانند تجربهای متفاوت ارائه دهند. دریاچه ولشت؛ آرامش قبل از هجوم تابستان
ولشت یکی از آن مقصدهایی است که باید قبل از شروع شلوغی تابستان به آن سر زد. این دریاچه در نزدیکی مرزنآباد قرار گرفته و در خرداد، هنوز هوای خنک و فضای آرامش را حفظ کرده است. مه صبحگاهی، سکوت آب و کوههایی که در اطراف دریاچه حلقه زدهاند، حالوهوایی ایجاد میکنند که بیشتر شبیه قابهای سینمایی است تا یک مقصد معمولی اطراف تهران.
ولشت برای کسانی مناسب است که سفر آرام میخواهند؛ نشستن کنار آب، نوشیدن چای، گوش دادن به صدای طبیعت و فاصله گرفتن از شتاب همیشگی شهر. اگر صبح زود به منطقه برسید، میتوانید دریاچه را در آرامترین و زیباترین حالتش ببینید؛ قبل از آنکه جمعیت آخر هفته به آن برسند.
دشت آزو؛ دماوند، اینبار از زاویهای دیگر
در نزدیکی روستای نوا و جاده هراز، دشت آزو یکی از زیباترین چشماندازهای خردادی اطراف تهران را پیش چشم میگذارد. این دشت وسیع، با منظره مستقیم قله دماوند، هنوز در خرداد سبز و پرطراوت است و ترکیبی از سکوت، هوای خنک و طبیعت باز را ارائه میدهد.
برخلاف برخی مقاصد شلوغتر، آزو هنوز آن حس بکر بودن را حفظ کرده است. بهترین بخش سفر، شاید همان لحظهای باشد که در دشت مینشینید و دماوند، بزرگ و آرام، مقابلتان قرار میگیرد. اینجا مقصدی برای عجله کردن نیست؛ بیشتر جایی است برای دراز کشیدن روی چمن، گوش دادن به باد و فراموش کردن ساعت.
اگر اهل عکاسی باشید، خردادِ آزو یکی از بهترین زمانها برای ثبت منظرههای وسیع و نور نرم عصرگاهی است.
آبشار هریجان؛ خنکای پنهان جاده چالوس
در میان پیچوخمهای جاده چالوس، هریجان یکی از آن جاهایی است که هنوز برای بسیاری ناشناخته مانده است. آبشار هریجان در نزدیکی روستایی به همین نام قرار دارد و در خرداد، بهترین نسخه خودش را نشان میدهد؛ پرآب، خنک و سرسبز.
مسیر رسیدن به آبشار، خودش بخشی از لذت سفر است. جادهای که از میان کوه و مه عبور میکند، حس دور شدن واقعی از تهران را ایجاد میکند، حتی اگر فاصله آنچنان زیادی طی نکرده باشید. صدای آب، هوای خنک و سکوت منطقه، هریجان را به مقصدی عالی برای یک سفر یکروزه تبدیل میکند.
برای کسانی که از گرمای خرداد فراریاند اما نمیخواهند خیلی دور بروند، هریجان میتواند یکی از بهترین انتخابها باشد.
روستای جواهرده؛ مه و سکوت
جواهرده از آن روستاهایی است که بیشتر شبیه یک رویاست تا صرفاً یک مقصد. در ارتفاعات رامسر، این روستا در خرداد هنوز خنک و مهآلود است و شبهایش حتی میتوانند سرد شوند. جاده پیچدرپیچ منتهی به جواهرده، با درختان انبوه و مهی که گاهی همهچیز را میپوشاند، بخشی از تجربه سفر است.
در خود روستا، همهچیز آرامتر پیش میرود؛ خانههای چوبی، صدای رودخانه و هوایی که بوی باران و جنگل میدهد. جواهرده مناسب کسانی است که واقعاً میخواهند برای یکی دو روز از زندگی شلوغ شهری دور شوند و از فضای همیشگی فاصله بگیرند.
اگر امکان شبمانی داشته باشید، صبح زود جواهرده چیزی شبیه یک رؤیاست؛ مهی که آرام از میان درختها عبور میکند و سکوتی که فقط با صدای پرندهها شکسته میشود.
چند ساعت دورتر، چند درجه خنکتر
گاهی لازم نیست برای حال خوب، سفرهای طولانی و برنامههای پیچیده داشت. در فاصله چند ساعت از تهران، هنوز جاهایی وجود دارند که میتوان در آنها صدای آب شنید، هوای خنک نفس کشید و برای مدتی کوتاه از ریتم تند شهر فاصله گرفت.
ولشت، دشت آزو، هریجان و جواهرده، هرکدام نسخه متفاوتی از این آرامش را ارائه میدهند؛ یکی با سکوت دریاچه، دیگری با دشتهای وسیع، یکی با خنکای آبشار و دیگری با مه و جنگل. خرداد، شاید بهترین زمان برای تجربه این لذتهای کوچک اما عمیق از سفر باشد.
منبع : خبر آنلاین
