به گزارش خبرنگار بینالملل ایسکانیوز، جنگ و رویارویی چندماهه میان ایران و آمریکا به یکی از پرهزینهترین بحرانهای سیاست خارجی دولت دونالد ترامپ تبدیل شده و به نظر میرسد واشنگتن در برابر تهران با یک بنبست راهبردی مواجه شده است. ناکامی در دستیابی به اهداف نظامی، تداوم فشارهای اقتصادی و سیاسی و ناتوانی در وادار کردن ایران به پذیرش خواستههای آمریکا، محاسبات واشنگتن را پیچیدهتر کرده است. حتی در روزهای اخیر نشانههایی از تمایل دولت ترامپ به کاهش سطح تقابل نظامی و تمرکز بیشتر بر فشار اقتصادی و دیپلماسی دیده شده است اما با این حال، لحن تهدیدآمیز رئیسجمهور آمریکا همچنان ادامه دارد. بیشتر بخوانید: امتیازات پشت پرده واشنگتن به ایران برای بازگشایی تنگه هرمز/ عربستان متوجه ناکارامدی چتر امنیتی آمریکا شده است
وضعیت کنونی پرسش مهمی را درباره مسیر آینده سیاست آمریکا در قبال ایران ایجاد کرده و دقیق مشخص نیست که منطقه به چه سمتی حرکت خواهد کرد. در داخل آمریکا نیز ادامه جنگ و هزینههای اقتصادی و سیاسی آن میتواند به یکی از موضوعات مهم انتخابات میاندورهای تبدیل شود که دولت ترامپ در آستانه آن با فشارهای فزاینده داخلی روبهرو خواهد بود. از این منظر، هر تصمیم واشنگتن درباره ادامه یا پایان رویارویی با تهران تنها یک تصمیم در حوزه سیاست خارجی نیست، بلکه میتواند پیامدهای مستقیمی برای آینده سیاسی حزب جمهوریخواه و شخص ترامپ داشته باشد.
در همین شرایط، امضای پیمان دفاعی میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه نیز از نگاه برخی ناظران نشانهای از تغییر محاسبات امنیتی کشورهای منطقه و کاهش اتکای آنها به واشنگتن تلقی شده است. همزمان، مذاکرات ایران و عمان درباره سازوکار بازگشایی تنگه هرمز در جریان است، اما تهران تاکید کرده که بازگشت وضعیت عادی در این آبراه به تحقق شروط مشخصی از سوی آمریکا وابسته است. بنابراین، حتی اگر تهران و مسقط به تفاهمی برسند، پرسش اساسی این است که آیا واشنگتن حاضر خواهد بود به چنین توافقی پایبند بماند یا بار دیگر با تغییر موضع و طرح شروط جدید، بحران را وارد مرحله تازهای خواهد کرد.
پل پیلار -استاد دانشگاه «جرج تاون» و از کارشناسان ارشد اندیشکده بروکینگز- در مصاحبه با ایسکانیوز به سوالاتی در مورد مسیرهای احتمالی واشنگتن در قبال ایران پاسخ داد.
تکیه ترامپ بر تحریمهای اقتصادی مداوم و محاصره به جای حمله مجدد نظامی
وی در پاسخ به اینکه آمریکا با توجه به ناکامی در میدان نظامی چه مسیری را در پیش گرفته اظهار کرد: سیاست فعلی دولت ترامپ، تکیه بر تحریمهای اقتصادی مداوم و محاصره است، به این امید که این امر به اندازه کافی دولت ایران را تحت فشار قرار دهد تا تهران را به دادن امتیازات عمده وادار کند.
پل پیلار با بیان اینکه دولت ایران نیز به فشار اقتصادی از طریق بسته بودن تنگه هرمز روی آورده تصریح کرد: دولت ایران با استفاده از این ابزار تلاش میکند دولت ترامپ را وادار به عقبنشینی از خواستههای خود کند.
استاد آمریکایی خاطر نشان کرد: ترامپ هر از گاهی تهدید به اقدام نظامی مجدد و تشدید شده میکند، اما این جنگ از همان ابتدا در ایالات متحده منفور بوده و با گذشت زمان منفورتر شده است.
از نظر پل پیلار، تنفر عمومی نسبت به این جنگ یک عامل بازدارنده قوی در برابر حملات نظامی مجدد خواهد بود، اگرچه احتمالا اسرائیل که از یک جنگ مجدد استقبال میکند، ممکن است دوباره ایالات متحده را به سمت تجدید جنگ بکشاند.
تلاش ترامپ برای دستیابی به توافق دیپلماتیکی که برد را به تصویر بکشد
وی افزود: ترامپ پذیرای نوعی توافق دیپلماتیک خواهد بود که بتواند آن را به عنوان یک برد به تصویر بکشد و شاید دولت از دلیل شکست تفاهمنامه قبلی که مربوط به ابهام در مورد تنگه هرمز بود، چیزی آموخته باشد.
استاد دانشگاه جرج تاون در پاسخ به این سوال که تداوم وضع جاری و بلاتکلیفی راهبرد دولت آمریکا در خاورمیانه چه تاثیری بر انتخابات آتی آمریکا خواهد گذاشت، گفت: جنگ عامل مهمی در انتخابات خواهد بود و به دلیل عدم محبوبیت جنگ و شکست آشکار ترامپ در دستیابی به اهدافش، به نفع دموکراتها پیش خواهد رفت.
به اعتقاد این کارشناس آمریکایی، مثل همیشه وضعیت اقتصاد در انتخابات ایالات متحده مهمترین عامل در تعیین انتخاب رأیدهندگان خواهد بود و این موضوع نیز به نفع دموکراتها عمل میکند.
سایه آثار اقتصادی ناشی از جنگ بر انتخابات میاندورهای آمریکا
وی افزود: حتی اگر به زودی توافقی حاصل شود که تنگه هرمز را بازگشایی کند، بیشتر اثرات اقتصادی باقیمانده از جنگ از جمله تورم در ایالات متحده، همچنان در زمان انتخابات که اکنون کمتر از سه ماه به آن مانده است، وجود خواهد داشت.
به گفته استاد دانشگاه جورج تاون، البته هنوز نمیتوان در مورد پیروز قطعی دموکراتها صحبت کرد که دلیل آن برخی اختلافات داخلی اعضای این حزب و همچنین ساختار انتخابات ایالات متحده، مانند مزیت دائمی جمهوریخواهان در نحوه تقسیم کرسیهای سنا است.
سرخوردگی متحدان آمریکا در خاورمیانه از حمایت نظامی
کارشناس اندیشکده بروکینگز در مورد امضای پیمان دفاعی میان عربستان، پاکستان و ترکیه موسوم به «پیمان مکه» که به اعتقاد برخی کارشناسان نشانه دلسرد شدن متحدان از واشنگتن است، تصریح کرد: این توافق تا حدودی نشاندهنده سرخوردگی از حمایت ایالات متحده یا فقدان حمایت است و این امر به ویژه در مورد عربستان سعودی صدق میکند که از حملات تلافیجویانهی ایران در جنگی که سعودیها هیچ نقشی در برنامهریزی یا شروع آن نداشتند، آسیب دید.
به اعتقاد پل پیلار، این موضوع برای پاکستان و ترکیه اهمیت کمتری دارد، اگرچه این کشورها نیز دلایلی دارند که دیگر مانند گذشته به حمایت ایالات متحده متکی نباشند. علاوه بر عامل ایالات متحده، این پیمان بخشی از تلاش کلیتر این سه کشور برای استفاده از قدرت عددی خود برای افزایش نفوذ جمعیشان در امور منطقهای است.
استاد دانشگاه جرج تاون تاکید کرد: عربستان سعودی و پاکستان مدتهاست که روابط امنیتی نزدیکی دارند. مصر اغلب با سه کشور درگیر در این ماجرا هماهنگ عمل میکند، اگرچه مصر تصمیم گرفت خود را به آنچه که به یک پیمان امنیتی متقابل کامل تبدیل میشود، متعهد نکند.
آمربکا خود را به هیچ توافقی میان ایران و عمان ملزم نمیداند
وی در مورد پایبندی آمریکا به هرگونه توافق احتمالی میان ایران و عمان بر سر تنگه هرمز گفت: ایالات متحده خود را ملزم به هیچ توافقی که ایران و عمان به آن برسند، نخواهد دانست.
از نظر این استاد آمریکایی، ترامپ نمیتواند از نظر سیاسی از حق کشتیرانی آزاد از طریق تنگه هرمز که قبل از شروع جنگ وجود داشت، عقبنشینی کند.
به گفته پیلار، احتمالا دولت ایالات متحده میتواند با توافق ایران و عمان کنار بیاید، اگر به این معنی باشد که کشتیرانی از طریق تنگه از سر گرفته شود، حتی اگر این شامل پرداخت برخی هزینهها به ایران و عمان باشد اما ایالات متحده رسما چنین توافقی را به عنوان حاکم بر کشتیرانی از طریق تنگه به رسمیت نمیشناسد.
انتهای پیام/ مجید فرخی
![[محمدعلی فیاضبخش] هنگامه پرورش](/news/u/2026-08-21/ettelaat-djfs4.jpg)
