به گزارش مشرق ، مدتی است که تنشها میان عربستان سعودی و یمن بار دیگر شعلهور شده است. عربستان سعودی که از سال ۲۰۱۵ با تشکیل ائتلافی از کشورهای منطقهای و فرامنطقهای، جنگ را علیه یمن آغاز کرد، پس از ناکامی در دستیابی به اهداف نظامی خود، راهبرد محاصره زمینی، هوایی و دریایی را در پیش گرفت و عملاً یمن را به یک منطقه بسته تبدیل کرد. اما انصارالله یمن از حدود دو ماه پیش اعلام کرد تصمیم به تغییر معادله این نبرد گرفته و با تمرکز بر روی «پاشنه آشیل» عربستان یعنی صادرات نفت به اقدام متقابل متوسل شد.
پیش از این و با بسته شدن تنگه هرمز (به دلیل تنشهای منطقه ای)، صادرات نفت عربستان از طریق خلیج فارس به شدت کاهش یافت و در نتیجه ریاض مجبور شد اتکای خود را به مسیر جایگزین، یعنی بندر ینبع در دریای سرخ را افزایش دهد. با این حال، ظرفیت خط لوله شرق–غرب عربستان (که نفت را از منطقه نفتی شرق به ینبع منتقل میکند) حدود ۷ میلیون بشکه در روز است که عملاً جایگزین کامل مسیر هرمز نیست و مجموع صادرات نفت ریاض را به حدود نصف کاهش داده بود.
اما اکنون با تشدید حملات انصارالله و هدفقرارگرفتن تأسیسات و پایانههای نفتی شرق عربستان و مهمتر از آن، افزایش ریسک عبور از تنگه بابالمندب، عملاً مسیر دریای سرخ نیز برای نفتکشهای سعودی مسدود شده است. عربستان که زمانی یمن را محاصره کرده بود، اکنون در یک محاصره اقتصادی–لجستیکی معکوس گرفتار آمده است.
در شرایط عادی، نفتکشهای سعودی برای رسیدن به بازارهای آسیایی (مشتریان اصلی چون چین، هند و کره جنوبی)، از بندر ینبع به سمت جنوب حرکت کرده، از بابالمندب عبور کرده و وارد اقیانوس هند میشوند. این مسیر حدوداً ۱۹ روز زمان میبرد. اما اکنون با بستهشدن بابالمندب، نفتکشها چارهای جز حرکت به سمت شمال، عبور از کانال سوئز، ورود به دریای مدیترانه، عبور از تنگه جبلالطارق، ورود به اقیانوس اطلس و سپس دورزدن دماغه امید نیک (آفریقای جنوبی) برای ورود به اقیانوس هند ندارند. این مسیر نزدیک به ۴۸ روز زمان میبرد و هزینههای سوخت، بیمه و عبور از کانال سوئز را بیش از دو برابر میکند.
علاوه بر هزینه، یک چالش فنی جدی نیز وجود دارد: ابرنفتکشها برای عبور …
