بزاق، نشانگر مطمئن آینده برای تشخیص سرطان‌های گوارشی

نورنیوز-گروه اجتماعی:  آرمان عبدی اظهار کرد: الکل می‌تواند بخش‌های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و میزان و شدت عوارض آن در افراد مختلف متفاوت است؛ بنابراین نمی‌توان یک مقدار مشخص را برای همه افراد به عنوان میزان کاملاً بی‌خطر در نظر گرفت.

وی با اشاره به اینکه در گذشته این تصور وجود داشت که مصرف کمتر از میزان مشخصی از الکل برای زنان و مردان فاقد آسیب جدی است، افزود: شواهد علمی جدید نشان می‌دهد که خطرات مصرف الکل از یک نقطه مشخص و قطعی آغاز نمی‌شود و حتی مصرف مقادیر کم نیز می‌تواند با افزایش برخی خطرات سلامت همراه باشد.

این فوق‌تخصص گوارش و کبد ادامه داد: نوع و شدت آسیب ناشی از مصرف الکل به عوامل مختلفی از جمله میزان و مدت مصرف، شرایط جسمی، بیماری‌های زمینه‌ای و عوامل ژنتیکی بستگی دارد. از رفلاکس و التهاب معده تا خونریزی گوارشی

عبدی درباره عوارض گوارشی مصرف الکل گفت: سوزش سر دل و تشدید رفلاکس معده، التهاب معده، مشکلات گوارشی و در موارد شدیدتر خونریزی دستگاه گوارش از جمله عوارضی است که ممکن است در ارتباط با مصرف الکل ایجاد شود.

وی افزود: مصرف ناگهانی و حجم بالای الکل می‌تواند احتمال استفراغ شدید و آسیب به مخاط دستگاه گوارش را افزایش دهد و در برخی موارد، پارگی در محل اتصال مری و معده که به «سندرم مالوری ـ وایس» معروف است، رخ دهد و موجب خونریزی گوارشی شود.

وی تصریح کرد: خونریزی گوارشی می‌تواند یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات باشد و در صورت بروز علائمی مانند استفراغ خونی، دفع مدفوع سیاه‌رنگ، ضعف شدید، سرگیجه یا کاهش سطح هوشیاری، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است. سوءجذب ویتامین‌ها و خطر آسیب عصبی

عبدی با اشاره به تأثیر مصرف مداوم و سنگین الکل بر جذب و دریافت مواد مغذی اظهار کرد: مصرف الکل، به‌ویژه در افرادی که الگوی مصرف طولانی‌مدت و نامناسب دارند، می‌تواند با سوءتغذیه و کمبود برخی ویتامین‌ها، به‌خصوص ویتامین‌های گروه B، همراه شود.

وی افزود: کمبود ویتامین B1 در افراد مبتلا به سوءتغذیه و مصرف مزمن الکل می‌تواند به بروز بیماری «ورنیکه» منجر شود؛ بیماری‌ای که می‌تواند با اختلال در تعادل و راه رفتن، مشکلات حرکات چشم و اختلالات ذهنی همراه باشد و نیازمند تشخیص و درمان سریع است.

هپاتیت الکلی

این فوق‌تخصص گوارش و کبد، کبد را یکی از مهم‌ترین اندام‌های آسیب‌پذیر در برابر مصرف الکل دانست و درباره «هپاتیت الکلی» هشدار داد.

وی گفت: هپاتیت الکلی به التهاب و آسیب کبدی ناشی از مصرف الکل گفته می‌شود و شدت آن می‌تواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. در صورت تداوم مصرف و پیشرفت آسیب کبدی، احتمال ایجاد فیبروز و در نهایت سیروز کبدی وجود دارد.

عبدی ادامه داد: سیروز مرحله پیشرفته و برگشت‌ناپذیر زخم و آسیب کبدی است که در آن عملکرد طبیعی کبد به‌شدت کاهش می‌یابد و ممکن است عوارض جدی مانند تجمع مایع در شکم، اختلال هوشیاری و خونریزی گوارشی ایجاد شود.

وی تأکید کرد: در مراحل پیشرفته بیماری کبدی، درمان بر اساس علت و شدت بیماری انجام می‌شود و در برخی بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته کبد، پیوند کبد می‌تواند مطرح شود. با این حال، ارزیابی و انتخاب بیمار برای پیوند تابع شرایط پزشکی و معیارهای تخصصی است و ترک مصرف الکل و پایبندی به درمان، نقش مهمی در این فرآیند دارد.

کبد چرب و بیماری‌های کبدی

عبدی با بیان اینکه بیماری‌های کبدی ناشی از مصرف الکل ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند، گفت: فرد ممکن است تا زمانی که آسیب کبدی پیشرفته نشده است، علامت مشخصی نداشته باشد و همین موضوع اهمیت بررسی و تشخیص زودهنگام را افزایش می‌دهد. عوارض دائمی و غیرقابل برگشت

وی با تفکیک عوارض مصرف الکل بیان کرد: برخی آسیب‌ها در صورت تشخیص زودهنگام و قطع مصرف الکل می‌توانند تا حد زیادی بهبود پیدا کنند، اما در مراحل پیشرفته، مانند سیروز کبدی، بخشی از آسیب‌ها دائمی و غیرقابل برگشت هستند. کاهش سن مصرف الکل

عبدی با اشاره به نگرانی‌ها درباره کاهش سن شروع مصرف الکل در برخی گروه‌های سنی، گفت: مصرف الکل در نوجوانان و جوانان علاوه بر افزایش خطر وابستگی، می‌توان سلامت دستگاه گوارش، کبد و سایر اندام‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

وی در پایان تأکید کرد: آگاهی‌رسانی درباره عوارض مصرف الکل، به‌ویژه در سنین پایین، اهمیت زیادی دارد و خانواده‌ها و نظام آموزشی و سلامت باید نسبت به پیامدهای جسمی و روانی مصرف الکل آگاهی بیشتری ایجاد کنند.

به گزارش شهرآرانیوز؛ آرمان عبدی اظهار کرد: الکل می‌تواند بخش‌های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و میزان و شدت عوارض آن در افراد مختلف متفاوت است؛ بنابراین نمی‌توان یک مقدار مشخص را برای همه افراد به عنوان میزان کاملاً بی‌خطر در نظر گرفت.

وی با اشاره به اینکه در گذشته این تصور وجود داشت که مصرف کمتر از میزان مشخصی از الکل برای زنان و مردان فاقد آسیب جدی است، افزود: شواهد علمی جدید نشان می‌دهد که خطرات مصرف الکل از یک نقطه مشخص و قطعی آغاز نمی‌شود و حتی مصرف مقادیر کم نیز می‌تواند با افزایش برخی خطرات سلامت همراه باشد.

این فوق‌تخصص گوارش و کبد ادامه داد: نوع و شدت آسیب ناشی از مصرف الکل به عوامل مختلفی از جمله میزان و مدت مصرف، شرایط جسمی، بیماری‌های زمینه‌ای و عوامل ژنتیکی بستگی دارد. از رفلاکس و التهاب معده تا خونریزی گوارشی

عبدی درباره عوارض گوارشی مصرف الکل گفت: سوزش سر دل و تشدید رفلاکس معده، التهاب معده، مشکلات گوارشی و در موارد شدیدتر خونریزی دستگاه گوارش از جمله عوارضی است که ممکن است در ارتباط با مصرف الکل ایجاد شود.

وی افزود: مصرف ناگهانی و حجم بالای الکل می‌تواند احتمال استفراغ شدید و آسیب به مخاط دستگاه گوارش را افزایش دهد و در برخی موارد، پارگی در محل اتصال مری و معده که به «سندرم مالوری ـ وایس» معروف است، رخ دهد و موجب خونریزی گوارشی شود.

وی تصریح کرد: خونریزی گوارشی می‌تواند یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات باشد و در صورت بروز علائمی مانند استفراغ خونی، دفع مدفوع سیاه‌رنگ، ضعف شدید، سرگیجه یا کاهش سطح هوشیاری، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است. سوءجذب ویتامین‌ها و خطر آسیب عصبی

عبدی با اشاره به تأثیر مصرف مداوم و سنگین الکل بر جذب و دریافت مواد مغذی اظهار کرد: مصرف الکل، به‌ویژه در افرادی که الگوی مصرف طولانی‌مدت و نامناسب دارند، می‌تواند با سوءتغذیه و کمبود برخی ویتامین‌ها، به‌خصوص ویتامین‌های گروه B، همراه شود.

وی افزود: کمبود ویتامین B۱ در افراد مبتلا به سوءتغذیه و مصرف مزمن الکل می‌تواند به بروز بیماری «ورنیکه» منجر شود؛ بیماری‌ای که می‌تواند با اختلال در تعادل و راه رفتن، مشکلات حرکات چشم و اختلالات ذهنی همراه باشد و نیازمند تشخیص و درمان سریع است. هپاتیت الکلی

این فوق‌تخصص گوارش و کبد، کبد را یکی از مهم‌ترین اندام‌های آسیب‌پذیر در برابر مصرف الکل دانست و درباره «هپاتیت الکلی» هشدار داد.

وی گفت: هپاتیت الکلی به التهاب و آسیب کبدی ناشی از مصرف الکل گفته می‌شود و شدت آن می‌تواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. در صورت تداوم مصرف و پیشرفت آسیب کبدی، احتمال ایجاد فیبروز و در نهایت سیروز کبدی وجود دارد.

عبدی ادامه داد: سیروز مرحله پیشرفته و برگشت‌ناپذیر زخم و آسیب کبدی است که در آن عملکرد طبیعی کبد به‌شدت کاهش می‌یابد و ممکن است عوارض جدی مانند تجمع مایع در شکم، اختلال هوشیاری و خونریزی گوارشی ایجاد شود.

وی تأکید کرد: در مراحل پیشرفته بیماری کبدی، درمان بر اساس علت و شدت بیماری انجام می‌شود و در برخی بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته کبد، پیوند کبد می‌تواند مطرح شود. با این حال، ارزیابی و انتخاب بیمار برای پیوند تابع شرایط پزشکی و معیار‌های تخصصی است و ترک مصرف الکل و پایبندی به درمان، نقش مهمی در این فرآیند دارد. کبد چرب و بیماری‌های کبدی

عبدی با بیان اینکه بیماری‌های کبدی ناشی از مصرف الکل ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند، گفت: فرد ممکن است تا زمانی که آسیب کبدی پیشرفته نشده است، علامت مشخصی نداشته باشد و همین موضوع اهمیت بررسی و تشخیص زودهنگام را افزایش می‌دهد. عوارض دائمی و غیرقابل برگشت

وی با تفکیک عوارض مصرف الکل بیان کرد: برخی آسیب‌ها در صورت تشخیص زودهنگام و قطع مصرف الکل می‌توانند تا حد زیادی بهبود پیدا کنند، اما در مراحل پیشرفته، مانند سیروز کبدی، بخشی از آسیب‌ها دائمی و غیرقابل برگشت هستند. کاهش سن مصرف الکل

عبدی با اشاره به نگرانی‌ها درباره کاهش سن شروع مصرف الکل در برخی گروه‌های سنی، گفت: مصرف الکل در نوجوانان و جوانان علاوه بر افزایش خطر وابستگی، می‌توان سلامت دستگاه گوارش، کبد و سایر اندام‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

وی در پایان تأکید کرد: آگاهی‌رسانی درباره عوارض مصرف الکل، به‌ویژه در سنین پایین، اهمیت زیادی دارد و خانواده‌ها و نظام آموزشی و سلامت باید نسبت به پیامد‌های جسمی و روانی مصرف الکل آگاهی بیشتری ایجاد کنند.

منبع: مهر

به گزارش مشرق به نقل از مدیکال نیوز تودی، یک مطالعه جدید می‌گوید که پلی‌فنول‌ها و سایر ترکیبات موجود در قهوه به فعال کردن یک پروتئین خاص در بدن کمک می‌کنند که در کاهش التهاب و محافظت در برابر استرس و بیماری‌های مزمن موثر است و منجر به پیری سالم‌تر می‌شود.

اگرچه پیری اجتناب‌ناپذیر است، اما تحقیقات نشان می‌دهد که افراد می‌توانند انتخاب‌های سالمی داشته باشند- مانند سیگار نکشیدن، فعالیت بدنی و پیروی از یک رژیم غذایی سالم- که ممکن است به آنها اجازه دهد کُندتر و به روشی سالم‌تر پیر شوند.

در مورد رژیم غذایی، مطالعات قبلی نشان می‌دهد که برخی غذاها به دلیل مواد مغذی موجود در آنها ممکن است به کند شدن روند پیری کمک کنند.

یک مثال پلی‌فنول‌ها هستند- ریزمغذی‌های طبیعی که به کاهش آسیب به سلول‌های بدن و کاهش التهاب کمک می‌کنند.

پلی‌فنول‌ها در انواع غذاها از جمله انواع توت‌ها، انار، کنگر فرنگی، اسفناج، شکلات تلخ، روغن زیتون فرابکر، گردو، چای سبز و سیاه و قهوه یافت می‌شوند.

«استیون سیف»، محقق ارشد و استاد برجسته در بخش فیزیولوژی و فارماکولوژی دانشگاه تگزاس توضیح داد: «پیری و ابتلا به بیماری‌های مزمن وابسته به سن، واقعیت‌های زندگی هستند، با این حال، انتخاب‌های غذایی و سبک زندگی وجود دارد که می‌تواند این روند را کُند نماید.»

سیف به ما گفت: «به عنوان مثال، افرادی که قهوه می‌نوشند، عمر طولانی‌تری دارند و مشکلات سلامتی مرتبط با سن در آنها کمتر است.»

محققان دریافتند که پلی‌فنول‌ها و سایر ترکیبات موجود در قهوه به فعال کردن یک پروتئین خاص در بدن کمک می‌کنند که به کاهش التهاب و محافظت در برابر استرس و بیماری‌های مزمن کمک می‌کند و منجر به پیری سالم‌تر می‌شود.

دانشمندان با استفاده از مدل‌های سلولی متعدد، بررسی کردند که چگونه برخی پلی‌فنول‌ها و سایر ترکیبات موجود در قهوه ممکن است با یک پروتئین خاص در بدن به نام NR۴A۱ تعامل داشته باشند.

سیف توضیح داد: «NR۴A۱ در ابتدا به عنوان ژنی کشف شد که به انواع مختلف استرس از جمله استرس اکسیداتیو و التهابی پاسخ می‌دهد.»

وی در ادامه افزود: «در بررسی قبلی، مشخص بود که NR۴A۱ در پیری و مرگ و میر نقش دارد و سطح این ژن در انسان با افزایش سن کاهش می‌یابد. و در موش‌ها، حیواناتی که NR۴A۱ را از دست داده بودند، طول عمر کوتاه‌تری داشتند. همچنین مشخص بود که NR۴A۱ از موش‌ها در برابر آسیب بافتی/سلولی محافظت می‌کند و ترکیباتی که NR۴A۱ را متصل می‌کنند، این محافظت را بیشتر می‌کنند. بنابراین، ما فرض کردیم که اجزای قهوه به NR۴A۱ متصل می‌شوند و ایجاد محافظت می کنند.»

در نتیجه‌گیری این مطالعه، محققان دریافتند که ترکیبات مختلف موجود در قهوه- از جمله پلی‌فنول‌هایی مانند اسید کافئیک- به NR۴A۱ متصل شده و آن را فعال می‌کنند و به طور بالقوه آسیب سلولی را کاهش داده و محافظت در برابر بیماری را ارائه می‌دهند.

سیف توضیح داد: «اهمیت این یافته این است که اکنون حداقل یک مسیر (قهوه-NR۴A۱) را می‌شناسیم که برخی از اثرات محافظتی قهوه در برابر پیری را که در انسان مشاهده شده است، توضیح می‌دهد و این نتایج بیشتر از نقش محافظتی NR۴A۱ در پیری پشتیبانی می‌کند.»

اما برای کسانی که ممکن است نخواهند یا نتوانند قهوه بنوشند، آیا راه‌های دیگری برای فعال کردن پروتئین NR۴A۱ برای فواید بالقوه آن برای سلامتی وجود دارد یا خیر.

به گفته محققان، مسئولانه‌ترین توصیه همچنان پیروی از یک الگوی کلی سالم است:

- رژیم غذایی متنوع و غنی از گیاهان را دنبال کنید

- به طور منظم ورزش کنید

- خواب کافی داشته باشید

- از سیگار کشیدن خودداری کنید

- فشار خون، کلسترول و قند خون را مدیریت کنید.

سیف افزود: «این رفتارها شواهد انسانی بسیار قوی‌تری نسبت به تلاش برای هدف قرار دادن یک گیرنده از طریق یک غذا یا مکمل خاص دارند.»