این برای نخستین بار نیست که ربیعی در آستانه شروع رقابتهای لیگ برتر از هدایت تیمی کناره گیری میکند. این مربی ۴۵ ساله فصل گذشته و در آستانه شروع رقابتهای لیگ بیست و پنجم در شرایطی که اصفهان را به مقصد خرمآباد ترک کرده بود تا هدایت خیبر را برعهده بگیرد، به یکباره از این تیم جدا شد.
در آن زمان بعد از اختلاف با مدیران و پس از کنارهگیری سعید دقیقی از هدایت تیم خیبر خرمآباد، مسئولان این باشگاه با نظر مستقیم مسعود عبدی مالک این باشگاه، با محمد ربیعی به توافق رسیدند و سرانجام در هفدهم خرداد ماه سال ۱۴۰۴ این مربی جوان با امضا قراردادی هدایت خیبر را برعهده گرفت.
باشگاه خیبر با توجه به بودجه مشخصشده از سوی مالک خود، اقدام به جذب چند بازیکن کرد؛ اما این موضوع از همان ابتدا سبب اختلاف مدیران باشگاه با سرمربی جدید خود شد. خیبریها که به تازگی به لیگ برتر صعود کرده بودند و در اولین تجربه خود در این رقابتها بعد از سالها موفق شده بودند خود را در لیگ حفظ کنند، امیدوار بودند با توجه به کارنامه ربیعی آینده روشنی را بسازند.
ربیعی که با هدف ساختن تیمی مدعی و قوی به خرمآباد آمده بود، پس از تغییرات غیرمنتظره در سطح کشور و مشکلات پیشبینی نشده در بودجه باشگاه، با وضعیت موجود به مشکل برخورد. مهمترین عامل در تصمیم ربیعی برای ترک تیم، سیاستهای مالک باشگاه، مسعود عبدی، در خصوص برگزاری تمرینات تیم در شهر خرمآباد بود. مالک باشگاه تأکید داشته است که تمامی تمرینات تیم باید در خرمآباد انجام شود و این مسئله بهعنوان یک خط قرمز برای باشگاه شناخته میشود.
این خط قرمز در شرایطی که ربیعی انتظار داشت تمرینات و برنامههای آمادهسازی در برخی دیگر از نقاط ممکن انجام شود، به یک مانع اساسی تبدیل شد. همچنین، نارضایتی از شرایط مالی و برخی تصمیمات اجرایی دیگر نیز بر روند آمادهسازی تیم تأثیر منفی گذاشت. وی در نهایت در موقعیتی ناخواسته قرار گرفت و با نارضایتی از روند پیشآمده، بعد از ۵۰ روز تصمیم به قطع همکاری با خیبر گرفت.
حالا در دومین سال متوالی ربیعی در آستانه شروع رقابتهای لیگ برتر از سمت خود به عنوان سرمربی کنارهگیری کرد؛ این مربی حالا در واکنش به اتفاقات و حواشی رخ داده در یک سال اخیر و در نخستین واکنش به جدایی از تراکتور، استوری کنایهآمیزی را با کلید واژه "شریف زندگی کردن تاوان دارد" منتشر کرده است و به نظر میرسد وی ترجیح داده برای دومین فصل متوالی خانهنشین باشد تا اینکه پا روی اصول کاری خود بگذارد و به هر قیمتی حاضر به کار کردن باشد.
