مذاکرات با عمان پس از چند مرحله شکست در این مرحله به نقطه تایید اولیه دو طرف مذاکره کنندگان رسیده است. مسئله ایران که به هیچ وجه از آن کوتاه نخواهد آمد «کنترل تنگه هرمز» است. چه عمان بخواهد این اصل را بپذیر و چه نخواهد، ایران از آن عقب نخواهد نشست. البته ترجیح ایران این است که عمان بخشی از این فرایند باشد تا مشروعیت بیشتری برای اقدامات وجود داشته باشد اما بدون عمان نیز اراده ایران اعمال خواهد شد.
مسئله اصلی در این مرحله آن است که ایران توانسته با این مذاکرات، پرونده کریدور آمریکایی در جنوب تنگه را در متن توافق ببندد. یعنی شرط اولیه برای ورود به مذاکرات، منتفی شدن این کریدور بوده است. درواقع فشار ایران و مقاومت در مقابل حملات دشمن باعث شده تا این امر در متن پذیرفته شود. مسیر کنونی درج شده در این متن به نفع ایران و تامین کننده خواستههای ایران خواهد بود. اما برخی نکات دیگر در متن وجود دارد که باید بهتر و دقیقتر نگاشته میشد. باید دقت داشت که هرگونه تفسیرپذیری در متن یا احاله موضوعات اساسی به مذاکرات بعدی، میتواند زمینهساز جنگ بعدی باشد تا یکی از طرفین تفسیر خود را غلبه دهد. در اینجا نیز عمان مجبور به رعایت نظرات آمریکا است پس دشمن برای غلبه تفسیری خود تلاش خواهد کرد.
با این توضیحات، باید منتظر ماند تا ببینیم آیا متن موجود به تایید مقامات عالی نظام میرسد یا نه. اما این نکته را باید به طرف آمریکایی و رسانههای جهان توضیح داد که حتی با تایید این متن و دستیابی ایران و عمان به یک توافق درباره تنگه، تنگه هرمز باز نخواهد شد. این یک شرط لازم برای هر بازگشایی خواهد بود اما شرط کافی نیست. آمریکاییها باید در رفتار خود تغییرات قابل توجهی ایجاد کنند تا تنگه باز شود و تا قبل از آن، خبری از بازگشایی وجود نخواهد داشت.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
