سرویس جهان مشرق - در روزهای پایانی مرداد و اوایل شهریور، دولت دونالد ترامپ کارزار تازهای از تحریمهای اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران را با عنوان «عملیات طرد اقتصادی» اعلام کرد. این اقدام که از سوی مقامات آمریکایی «روز دی اقتصادی» یا «تهاجم اقتصادی بیسابقه» توصیف شد، بخشی از فشار حداکثری برای قطع منابع درآمدی ایران، بهویژه صادرات نفت و شبکههای دورزدن تحریمها، است.
همزمان، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، حمایت صریح و قاطع خود را از این اقدامات اعلام کرد و آن را تحمیل «قیمت سنگین» بر حکومت ایران و حامیانش دانست.
زمینه و اعلام تحریمهای جدید علیه ایران
پس از حدود شش ماه از درگیری نظامی که از اواخر فوریه ۲۰۲۶ با حملات آمریکا و اسرائیل آغاز شده بود، دولت ترامپ تمرکز بیشتری بر ابزارهای اقتصادی گذاشت. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در ۲۴ اوت ۲۰۲۶ اعلام کرد که به دستور ترامپ، عملیات طرد اقتصادی برای قطع تمام «راههای تنفس اقتصادی» ایران آغاز شده است. هدف اعلامشده، انزوای کامل تهران و بستن هرگونه منبع درآمدی است که به فعالیتهای نظامی، هستهای و منطقهای نسبت داده میشود. اقدامات اصلی شامل موارد زیر است:
صدور تعیینهای بخشی طبق فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ برای پنج حوزه کلیدی: داراییهای دیجیتال، فناوری، طلا، هوانوردی و کشتیرانی. این حوزهها به عنوان ابزارهای ایران برای حفظ اقتصاد و دورزدن محدودیتها معرفی شدند و خطر تحریمهای ثانویه برای هر نهاد خارجی فعال در این زمینهها افزایش یافت.
تحریم نزدیک به ۶۰ فرد، نهاد و کشتی در کشورهای مختلف (از جمله امارات، سنگاپور، هنگکنگ و چین) که به شبکههای تأمین تجهیزات موشکی و هستهای، عملیات سایبری و تجارت نفت مرتبط دانسته شدند.
هشدار به شرکای تجاری ایران (از جمله چین به عنوان خریدار اصلی نفت) برای قطع روابط، با مهلت مشخص و تهدید حذف از سیستم دلاری در صورت عدم همکاری. بسنت تأکید کرد که «ساعت شروع به تیکتاک کرده» و هرگونه تسهیل پولشویی یا تجارت منجر به اقدام یکجانبه خواهد شد.
ترامپ پیشتر در پستهای خود از «جنگ اقتصادی و انزوا در مقیاس بیسابقه» سخن گفته و هر کشوری را که خط تنفسی مالی، تجاری یا لجستیکی به ایران بدهد، تهدید به «عواقب اقتصادی عظیم» کرده بود. دادههای خزانهداری …
