پس از اقدام آمریکا در بازداشت نیکلاس مادورو و انتقال وی به نیویورک در ۳ ژانویه، حکومت ونزوئلا ابتدا با مواضعی تند این اقدام را «ربایش» خواند و خواستار آزادی فوری وی شد، اما در پی تهدیدهای صریح دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا، عقبنشینی تدریجی کاراکاس آغاز شد.
دلسی رودریگز که ابتدا به عنوان رئیسجمهور موقت منصوب شده بود، به سرعت لحن خود را تغییر داد و خواستار همکاری و گفتوگو با واشنگتن شد. این عقبنشینی در نهایت به تسلیم کامل، واگذاری کنترل نفت به آمریکا، تغییر قوانین اقتصادی و آزادی زندانیان آمریکایی انجامید.
در مرحله پایانی و پس از مذاکرات حکومت و مخالفان، موضوع آزادی مادورو و همسرش سیلیا فلورس بهطور کامل از جلسات حذف شد، دیوارنگارهها و تصاویر مادورو از سطح شهرها جمعآوری گردید و رهبری جدید کاراکاس به همراه چهرههایی چون دیوسدادو کابلو تمام تمرکز خود را بر حفظ قدرت و تعامل با واشنگتن معطوف کردند تا مادورو بدون هیچ پشتیبانی سیاسی در دادگاه بروکلین رها شود.
در نخستین ساعات پس از عملیات آمریکا، واکنش رسمی کاراکاس بر مدار مواجهه و پایبندی به مشروعیت مادورو میچرخید.
دلسی رودریگز، معاون وقت رئیسجمهور در حضور تلویزیونی همراه با فرماندهان ارشد، اقدام آمریکا را «ربایش» نامید و خواستار آزادی بیقیدوشرط نیکلاس مادورو و همسرش شد. حتی پس از انتصاب انتصاب قانونی وی به عنوان رئیسجمهور موقت، این اقدام صرفاً گامی اضطراری برای اداره امور کشور در شرایط ویژه توصیف شد، نه آغاز یک دوره جدید سیاسی.
در آن مقطع، مقامهای حکومت تهدید میکردند که حمله آمریکا جنگی ۱۰۰ ساله به پا خواهد کرد و مانع از صادرات حتی یک قطره نفت به ایالات متحده خواهند شد.
عقبنشینی؛ اولتیماتوم ترامپ و چرخش تاکتیکی کاراکاس
پایداری اولیه کاراکاس در برابر فشارهای آمریکا و تهدید به گزینه نظامی مستقیم دوام چندانی نیاورد.
پس از موضعگیریهای اولیه، دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا در گفتوگو با نشریه آتلانتیک هشدار شدیدی به دلسی رودریگز داد و تاکید کرد در صورت عدم همراهی، قیمتی بسیار سنگینتر از مادورو پرداخت خواهد کرد. این تهدید صریح باعث شد رودریگز در پیامی در تلگرام خواستار تدوین «دستور کار همکاری» و گفتوگو با واشنگتن شود.
اگرچه کاراکاس در ظاهر این اقدامات را اجرای پیامهای صلح مادورو مینامید، اما در واقع نشاندهنده آغاز پذیرش واقعیتهای جدید بود.
تسلیم کامل؛ تحویل پرونده نفت و اصلاحات اقتصادی
پایان مسیر عقبنشینی، تسلیم کامل در برابر شروط واشنگتن و تغییر ساختارهای اقتصادی کشور بود.
رهبری جدید ونزوئلا با ارائه تسهیلات برای کنترل آمریکا بر نفت، انجام تعدیل قوانین برای ورود شرکتهای آمریکایی و همکاری مستقیم در فروش نفت زیر نظر واشنگتن، انعطاف کاملی نشان داد.
حکومت کاراکاس همچنین زندانیان آمریکایی و مخالفان سیاسی را بدون هیچ امتیاز متقابلی آزاد کرد. حتی نیکلاس مادورو گرا، فرزند مادورو، این گشایشها را به عنوان اجرای دستورات قبلی پدرش توجیه کرد تا روی تغییر جهت کامل از میراث هوگو چاوز سرپوش بگذارد.
این اقدامات همزمان با سفر مدیر سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) به کاراکاس و ابراز رضایت ترامپ از رودریگز همراه شد.
پاکسازی نهایی؛ محو کامل مادورو از صحنه سیاسی ونزوئلا
در مرحله نهایی، پرونده رئیسجمهور بازداشتشده بهطور کامل مختومه و او از حافظه سیاسی حکومت پاک شد.
پس از دو هفته مذاکره میان حکومت و مخالفان، نمایندگان دلسی رودریگز هیچ مطلبی درباره آزادی نیکلاس مادورو یا همسرش مطرح نکردند.
تمام بنرها و دیوارنگارههای حمایتی از مادورو از سطح شهرهای ونزوئلا جمعآوری شد و نام او از سخنرانیهای رسمی حذف گردید. با تجدید ساختار فرماندهی نظامی و نزدیک شدن چهرههای قدیمی مانند دیوسدادو کابلو به واشنگتن، اولویت اصلی حکومت جدید بر حفظ قدرت، حل پروندههای اقتصادی و آزادی زندانیان متمرکز شد تا مادورو بدون هیچ حمایت و پشتیبانی سیاسی از سوی نظام سابقش، به تنهایی در دادگاه بروکلین محاکمه شود.
![[محمدعلی حیدریهایی] چالش حشد الشعبی و تدبیر بزرگان عراق](/news/u/2026-08-21/ettelaat-70l19.jpg)
