قیمت طلا امروز




 سایت اقتصاد ۲۴ / ۱۴۰۵/۰۵/۱۹

فارن پالیسی: موضوع ایران در اختیار دولت آتی اسرائیل نیست/ اپوزیسیون، این بار نتانیاهو را از پای در می‌آورند؟

بنیامین نتانیاهو، پس از آنکه به مدت ۱۲ سال مجموعه‌ای از دولت‌های راست میانه را رهبری کرد، هنگام بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۲ و تشکیل ائتلاف با احزاب راست افراطی و احزاب فوق‌ارتدوکس یهودی (حریدی)، به‌طور ناگهانی به سمت راست چرخید.
 فارن پالیسی: موضوع ایران در اختیار دولت آتی اسرائیل نیست/ اپوزیسیون، این بار نتانیاهو را از پای در می‌آورند؟

اقتصاد۲۴- فارن پالیسی نوشت: اسرائیل در آستانه انتخاباتی قرار دارد که ممکن است تعیین‌کننده‌ترین انتخابات در تاریخ این کشور باشد؛ اما این بار مسئله اصلی نه درگیری اسرائیل با کشور‌های همسایه و نه روابط آن با فلسطینی‌هاست.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، پس از آنکه به مدت ۱۲ سال مجموعه‌ای از دولت‌های راست میانه را رهبری کرد، هنگام بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۲ و تشکیل ائتلاف با احزاب راست افراطی و احزاب فوق‌ارتدوکس یهودی (حریدی)، به‌طور ناگهانی به سمت راست چرخید.

به‌زودی مشخص شد که دولت او دو هدف اصلی دارد.

هدف نخست، تضعیف اختیارات قوه قضائیه مستقل و افزایش چشمگیر قدرت سیاستمداران منتخب بود؛ طرحی که در سکوت بر این فرض بنا شده بود که همانند برخی دیگر از دموکراسی‌های غیرلیبرال، افراد در قدرت همچنان در قدرت باقی خواهند ماند، زیرا انتخابات دیگر کاملاً آزاد و عادلانه نخواهند بود.

هدف دوم، افزایش نقش دین یهود در فضای عمومی و ارائه حمایت گسترده مالی، حقوقی و اخلاقی از شهرک‌نشینان اسرائیلی در کرانه باختری بود.

این روند با پرداخت‌های مالی هرچه بزرگ‌تر از سوی دولت و افزایش امتیازات برای جامعه حریدی همراه شد؛ برجسته‌ترین نمونه آن تلاش ــ که تاکنون شکست خورده است ــ برای تثبیت معافیت سنتی یهودیان فوق‌ارتدوکس از خدمت نظامی در قانون بود.

در همین حال، دولت اجازه داده یا حتی به تشدید خشونت فزاینده شهرک‌نشینان علیه فلسطینی‌ها در کرانه باختری کمک کرده است.

ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت ملی، با موفقیت قابل‌توجهی تلاش کرده است پلیس ملی را به ابزاری سیاسی تبدیل کند؛ به این معنا که با معترضان ضد دولت برخورد کرده و دست شهرک‌نشینان را برای حمله باز گذاشته است.

اسرائیل کاتس، وزیر دفاع، نیز تلاش کرده است همین کار را با ارتش انجام دهد.

در طول این مسیر، نتانیاهو رویکردی را در سیاست در پیش گرفت که هدف آن سلب مشروعیت از مخالفان و نهاد‌های دولتی بود؛ رویکردی مشابه آنچه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، دنبال کرده است.

اگرچه نتانیاهو نسبت به ترامپ کمتر طعنه‌آمیز است و سخنان عمومی‌اش انسجام بیشتری دارد، این موضوع درباره وزیران کابینه، قانون‌گذاران و شبکه‌های اجتماعی حامی او صدق نمی‌کند؛ کسانی که کار‌های کثیف او را انجام می‌دهند.

او نه‌تنها مخالفان، بلکه رقبای خود در داخل حزب لیکود و همچنین نهاد‌های حکومتی، از دادگاه‌ها گرفته تا ارتش، را نیز مرعوب و مطیع کرده است. پروژه بزرگ نتانیاهو علیه قوه قضائیه

پروژه شاخص دولت نتانیاهو در قبال قوه قضائیه، طرحی بود که یاریو لوین، وزیر دادگستری، تنها چند روز پس از آغاز به کار دولت ارائه کرد.

این طرح شامل محدود کردن اختیارات دیوان عالی در زمینه بررسی قضایی، دادن کنترل انتصاب قضات به سیاستمداران و محدود کردن اختیارات مشاوران حقوقی بود.

این طرح هرگز به‌طور کامل اجرا نشد، زیرا با اعتراضات گسترده خیابانی، احکام دادگاه‌ها در لغو بخش‌هایی از آن که کنست تصویب کرده بود و سپس جنگی که در پی حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، مواجه شد.

اما دولت هرگز آن را کنار نگذاشت و در ماه‌های پایانی فعالیت خود، با یک یورش قانون‌گذاری گسترده، بخش‌هایی از طرح اصلاحات قضایی و امتیازاتی برای اقلیت حریدی را به تصویب کنست رساند.

میلیون‌ها فلسطینی در کرانه باختری اشغالی و غزه از هیچ‌یک از حقوقی که به شهروندان اسرائیلی اعطا شده برخوردار نیستند.

اما هنجار‌های دموکراتیک، با وجود فشاری که طی چهار سال گذشته بر آنها وارد شده، همچنان در داخل خود اسرائیل برقرارند.

اگر دولت نتانیاهو پس از انتخابات پیش رو همچنان در قدرت بماند، می‌توان با اطمینان فرض کرد که این دولت خود را کاملاً بدون محدودیت احساس خواهد کرد؛ درست همان‌گونه که ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود هنجار‌ها و سنت‌های حکمرانی را کنار زده است.

بالاخره چه چیزی می‌تواند بهتر از پیروزی انتخاباتی، نشان دهد که مردم از برنامه نتانیاهو برای بازسازی ساختار اسرائیل حمایت می‌کنند؟ اپوزیسیون اسرائیل

اپوزیسیون پارلمانی اسرائیل، شامل احزاب چپ‌گرا، میانه‌رو و راست‌گرا و همچنین دو جناح نماینده اقلیت عرب، در تمام این دوره تا حد زیادی ناکارآمد بوده است.

این اپوزیسیون هرگز یک جایگزین منسجم ارائه نکرد و نتوانست مانع پیشبرد دستور کار دولت در کنست شود.

با این حال، هرچقدر این اپوزیسیون بی‌رمق و دچار اختلافات داخلی باشد، از استقلال قوه قضائیه حمایت می‌کند، با سیاسی‌شدن ارتش و پلیس مخالف است، از خشونت شهرک‌نشینان در کرانه باختری به‌شدت خشمگین است و با امتیازات ویژه حریدی‌ها، از جمله معافیت از خدمت سربازی، مخالف است.

پیروزی اپوزیسیون در روز انتخابات تنها راه متوقف کردن حرکت اسرائیل به سمت یک دموکراسی غیرلیبرال است. اما آیا اپوزیسیون می‌تواند پیروز شود؟

به نظر می‌رسد مشکل رهبری اپوزیسیون حل شده است. گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد کل ارتش، به‌طور پیوسته در نظرسنجی‌ها رشد کرده و اکنون حزب «یشار» او با فاصله قابل‌توجهی بیشترین رأی را در میان احزاب اپوزیسیون به دست می‌آورد.

در واقع، این حزب تقریباً شانه‌به‌شانه حزب لیکود نتانیاهو حرکت می‌کند.

آیزنکوت از بسیاری جهات نامزد قدرتمندی است. او دارای سوابق نظامی‌ای است که بسیاری از رأی‌دهندگان آن را پیش‌شرط تصدی بالاترین مناصب سیاسی می‌دانند.

او از یک خانواده طبقه کارگر و مهاجر مراکشی می‌آید؛ موضوعی که می‌تواند برای رأی‌دهندگانی با ریشه‌های مشابه خاورمیانه‌ای یا شمال آفریقایی جذاب باشد؛ رأی‌دهندگانی که به‌طور سنتی به لیکود رأی می‌دهند.

او در جنگ غزه، پسر و دو برادرزاده خود را از دست داده است.

آیزنکوت موضع سیاسی خود را چندان آشکار نکرده است، اما سوابق او به‌عنوان رئیس ستاد ارتش، اظهارات عمومی‌اش و برنامه حزبش نشان می‌دهد که او کمی متمایل به چپِ مرکز است. دو مشکل اصلی اپوزیسیون

با این حال، اپوزیسیون با دو مشکل مواجه است. مشکل نخست این است که رشد خیره‌کننده آیزنکوت در نظرسنجی‌ها ممکن است نشان‌دهنده حمایت عمیق رأی‌دهندگان از او نباشد.

به نظر می‌رسد بسیاری از رأی‌دهندگان او از جناح راست میانه آمده‌اند و ممکن است در نهایت دوباره به سمت لیکود بازگردند.

نتانیاهو نیز در تلاش است تصویر حزب لیکود را ارتقا دهد؛ از جمله با قرار دادن نامزد‌هایی محترم‌تر در فهرست انتخاباتی حزب، به جای افراد مبتذل و بله‌قربان‌گویی که در حال حاضر بخش قابل‌توجهی از نمایندگان لیکود در کنست را تشکیل می‌دهند.

او اخیراً وعده داده است خدمت اجباری حریدی‌ها را اجرا کند؛ مسئله‌ای که حتی در میان وفادارترین حامیانش به او آسیب زده است.

مشکل دوم این است که آیزنکوت متعهد شده است در ائتلاف دولتی خود تنها احزاب صهیونیست را وارد کند و احزاب تحت رهبری اعراب را به‌عنوان شریک ائتلافی نپذیرد.

بر اساس نظرسنجی‌ها، بدون دست‌کم یکی از این احزاب، مانند حزب میانه‌روتر رَعَم (Ra’am)، آیزنکوت احتمالاً نمی‌تواند اکثریت روشن و قطعی در کنست به دست آورد. سقف توان اپوزیسیون

به نظر می‌رسد رشد آیزنکوت ممکن است تمام ظرفیت اپوزیسیون برای جذب آرای بیشتر از بلوک نتانیاهو را به سقف رسانده باشد.

نظرسنجی مؤسسه Jewish People Policy Institute در ماه ژوئیه نشان داد که ۸۲ درصد از رأی‌دهندگان از قبل «کاملاً» یا «تا حد زیادی» مطمئن بودند که به کدام حزب رأی خواهند داد.

از میان بقیه رأی‌دهندگان، بیشتر آنها احتمالاً درباره این بحث می‌کردند که در داخل یکی از دو بلوک سیاسی به کدام حزب رأی دهند، نه اینکه آیا از یک بلوک به بلوک دیگر بروند یا خیر.

مانند بسیاری از نقاط دیگر جهان، سیاست قبیله‌ای در اسرائیل آن‌چنان قدرتمند شده است که تعداد زیادی از رأی‌دهندگان حتی اگر رهبران اردوگاهشان عملکرد خوبی نداشته باشند، همچنان در همان اردوگاه باقی می‌مانند.

کمپین انتخاباتی نتانیاهو نیز با مطرح کردن «چپ‌گرایی» خطرناک رقبای خود، دقیقاً روی همین مسئله حساب می‌کند. احتمال یک کارزار انتخاباتی کثیف

در نهایت، نشانه‌هایی وجود دارد که نتانیاهو و ائتلافش قصد دارند یک کارزار انتخاباتی کثیف به راه بیندازند.

اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل، درباره احتمال خشونت و ارعاب در انتخابات هشدار داده است.

برخی دیگر نگرانند که پلیس سیاسی‌شده و احتمالاً سازمان امنیت داخلی شین‌بت، در برابر ارعاب منتقدان دولت چشم خود را ببندد یا حتی به دولت در این زمینه کمک کند؛ و اگر همه این اقدامات شکست بخورد، نتانیاهو و متحدانش ممکن است نتایج انتخابات را به چالش بکشند.

مشخص نیست اپوزیسیون چگونه می‌تواند مانع آنها شود. چرا امنیت احتمالاً موضوع اصلی انتخابات نیست؟

با کمال تعجب، مسائل امنیتی‌ای که ذهن بقیه جهان ــ و البته خود اسرائیلی‌ها ــ را به خود مشغول کرده، احتمالاً نقش کمتری در انتخابات خواهند داشت.

این به آن معنا نیست که جنگ‌های بی‌پایان نتانیاهو موفقیتی خیره‌کننده تلقی می‌شوند. نظرسنجی‌های پی‌درپی نشان می‌دهند که رأی‌دهندگان تصور نمی‌کنند کشورشان امن‌تر شده باشد؛ به‌ویژه پس از جنگ ایران.

اما در سراسر طیف سیاسی اسرائیل، ۷ اکتبر چنان زخم عمیقی بر جای گذاشته است که بسیاری از اسرائیلی‌ها معتقدند کشورشان چاره‌ای جز تعقیب و هدف قرار دادن تهاجمی دشمنان خود ندارد؛ در غیر این صورت خطر یک کشتار دیگر وجود خواهد داشت.

تحمل آنها در برابر شکست بالاست. در نتیجه، اپوزیسیون تنها می‌تواند در حاشیه و جزئیات سیاست‌های نتانیاهو تغییراتی ایجاد کند. با وجود این، منطقی است فرض کنیم در حوزه امنیتی تغییراتی رخ خواهد داد. غزه

در غزه، دولتی به رهبری آیزنکوت دیگر رؤیا‌های راست افراطی برای اخراج فلسطینی‌ها و بازسازی شهرک‌های یهودی را دنبال نخواهد کرد.

احتمالاً اسرائیل حملات بی‌وقفه خود را متوقف خواهد کرد و حتی ممکن است نیروهایش را از غزه خارج کند.

بازسازی غزه نیز ممکن است تحت دولت جدید اسرائیل پیش برود، مشروط بر اینکه حماس با چیزی نزدیک به خلع سلاح موافقت کند. لبنان

در لبنان، جایی که اسرائیل یک منطقه امنیتی در جنوب این کشور را در اشغال دارد، دولت جدید با همان معضل دولت قبلی مواجه خواهد بود: خروج نیرو‌های اسرائیلی می‌تواند به حزب‌الله اجازه دهد شمال اسرائیل را تهدید کند.

با این حال، دولت جدید احتمالاً طرح صلح ترامپ را جدی‌تر دنبال خواهد کرد و دست‌کم بخشی از نیرو‌های خود را از این منطقه خارج خواهد کرد. ایران

در مورد ایران، دیگر این موضوع در اختیار اسرائیل نیست که به‌تنهایی درباره آن تصمیم بگیرد.

اسرائیل با وارد کردن ایالات متحده به جنگ، کنترل خود بر این جبهه را از دست داده است. کرانه باختری

در کرانه باختری، موج خشونت شهرک‌نشینان و شهرک‌سازی‌ها مهار خواهد شد، اما از بین نخواهد رفت.

جناح افراطی جنبش شهرک‌نشینی بیش از حد قدرتمند و ریشه‌دار شده است.

در هر صورت، هیچ حرکتی به سمت راه‌حل دوکشوری صورت نخواهد گرفت.

۷ اکتبر ایده تشکیل کشور فلسطینی را برای آینده قابل پیش‌بینی دفن کرد و نه اسرائیل و نه واشنگتنِ تحت رهبری ترامپ علاقه‌ای به آن ندارند. منبع: انتخاب



۲۷ دقیقه قبل / سایت مشرق

غزه در خون؛ فریبکاری آشکار آمریکا در توافق پوشالی آتش‌بس

به گزارش مشرق ، بعد از کارشکنی‌های تکراری رژیم صهیونیستی در روند آتش‌بس غزه و به‌هم‌زدن به‌اصطلاح «نقشه راه»، برای تکمیل این آتش‌بس که چند هفته قبل توسط نهاد موسوم به شورای صلح اعلام شده بود، اخیراً اقدامات دیپلماتیک متعددی برای ازسرگیری گفتگوها در مورد این نقشه راه انجام شد که بارزترین آنها دیدار و گفتگوی دوساعته میان جرد کوشنر، فرستاده ایالات متحده، به‌همراه تونی بلر و نیکولای ملادینوف، مسئولان ارشد نهاد موسوم به شورای صلح و هیئتی از حماس به‌ریاست خلیل الحیه، با حضور سطح‌بالای سه کشور میانجی یعنی مصر، قطر و ترکیه بود.

در حالی که آمریکایی‌ها مدعی بودند به دنبال تکمیل آتش بس غزه طبق طرح دونالد ترامپ، رئیس جمهور این کشور هستند، اما رژیم صهیونیستی با تشدید خونین تجاوزات خود به غزه از طریق مجموعه‌ای از قتل عام‌ها و ترورها، فضای نسبتا خوشبینانه‌ای که بعد از سفر کوشنر به قاهره و تل آویو ایجاد شده بود را بر هم زد.

تشدید جنایات خونین صهیونیست‌ها علیه غزه

بر همین اساس می‌توان نتیجه گرفت که تلاش‌های آمریکا بیشتر معطوف به حفظ چارچوب توافق است تا وادار کردن رژیم صهیونیستی به اجرای تعهداتش.

کمتر از 24 ساعت پس از ترک تل آویو توسط جرد کوشنر، فرستاده ویژه ایالات متحده، اسرائیل به سرعت از ترورهای هدفمند به کشتارهای جمعی روی آورد و موج جدیدی از تشدید اوضاع را آغاز کرد که عملاً خوش‌بینی درباره اجرای توافق آتش بس غزه معروف به توافق شرم الشیخ و انتقال به مرحله دوم آن را از بین برد.

این موج جدید جنایات صهیونیست‌ها از بندر غزه آغاز شد، جایی که پهپادهای اسرائیلی یک پناهگاه مملو از آوارگان را بمباران کردند. طبق آمار منابع پزشکی غزه در این جنایت خونین 7 فلسطینی از جمله یک کودک به شهادت رسیده و 17 نفر دیگر بعد از اینکه این پناهگاه به گودالی از خون آمیخته شده با آب دریا تبدیل شد، دچار جراحات شدید ، عمدتاً قطع عضو، شدند.

این صحنه‌های وحشتناک با بقایای پراکنده، اعضای بدن آوارگان در واقع مقدمه‌ای برای اجرای یک سیاست گسترده‌تر رژیم صهیونیستی است که به گفته رسانه‌های این رژیم، مستقیماً توسط بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر هدایت می‌شود و راست افراطی‌ها از آن حمایت می‌کنند؛ جایی که آشکارا خواستار ریشه کن شدن فلسطینی‌ها از غزه هستند.

اما قتل عام خونینی که در بندر غزه اتفاق افتاد، تنها اولین قسمت برنامه جدید صهیونیست‌ها بود و ظهر دیروز هم اشغالگران صهیونیست قتل عام دیگری را با هدف قرار دادن جلسه فرماندهان پلیس در شهر غزه مرتکب شدند که منجر به شهادت ده افسر و مقام امنیتی شد.

اداره پلیس غزه در بیانیه‌ای اعلام کرد که صهیونیست‌ها در یک حمله هوایی، مقر پلیس مدنی شهر غزه را هدف قرار دادند که در جریان آن سرتیپ ایمن جندیه، رئیس پلیس تازه منصوب شده غزه، که بعد از شهادت جمال ابوکمیل، رئیس پلیس سابق غزه این منصب را بر عهده گرفته بود شهید شد.

پیام‌های حملات خونین اسرائیل به غزه بعد از سفر کوشنر

روزنامه عبری یدیعوت آحارانوت در این زمینه اعلام کرد که این قتل عام به دستور مستقیم نتانیاهو و به عنوان بخشی از آنچه «سیاست جدید» اسرائیل در نوار غزه نامیده می‌شود، انجام شده است.

این رسانه صهیونیستی افزود: این سیاست مبتنی بر پیگیری «تمام تهدیدها و اهداف موجود» بدون توجه به هیچ توصیه سیاسی یا روند مذاکره است.

در همین حال شبکه آی 24 نیوز رژیم صهیونیستی به نقل از یک مقام نهاد موسوم به شورای صلح اعلام کرد که کار بر روی یک «مکانیسم اختصاصی» برای بررسی هر حادثه مشابه ترور در بندر غزه، با در نظر گرفتن میزان خسارت، سطح برنامه‌ریزی مربوطه و «ضرورت» عملیات، در حال انجام است.

این در حالی است که نهاد موسوم به شورای صلح علنا از مواضع صهیونیست‌ها حمایت و حتی نقض توافق اعلام شده توسط خود این شورا، به دست صهیونیست‌ها را توجیه می‌کند.

بنابراین ثابت شد که سفر کوشنر به قاهره و برگزاری نشست با نمایندگان حماس و میانجی‌ها یک بازی فریبکارانه بیش نبوده است و تغییری در عملکرد اسرائیل در غزه ایجاد نکرد.

فریبکاری آشکار آمریکا در توافق پوشالی آتش‌بس غزه

در این میان به نظر می‌رسد که نتانیاهو همچنان سعی دارد با تشدید اوضاع این پیام را برساند که به اهداف اصلی خود در جنگ علیه غزه که در راس آنها آوارگی مردم غزه و اشغال این باریکه قرار داشت، پایبند است و به هیچ یک از خواسته‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برای محافظت از روند مذاکرات توجهی ندارد.

همچنین وشن است که آمریکایی‌ها هم از این موضع نتانیاهو و به طور کلی رژیم صهیونیستی غافلگیر نشدند. حتی خود کوشنر در دیدار با نمایندگان حماس و میانجی‌ها وعده روشنی درباره وادار کردن اسرائیل به توقف تجاوزاتش نداد و در حالی که به نظر می‌رسید، بیشتر فرستاده اسرائیل است تا آمریکا، بر لزوم خلع سلاح حماس به عنوان پیش شرطی برای ادامه مذاکرات تاکید داشت.

در این زمینه، احمد التنانی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی، در گفتگو با روزنامه الاخبار اعلام کرد که اولویت کوشنر مهار نتانیاهو در عمل نبود، بلکه حفظ توافق به شکل کلی و دست نخورده آن بود، بدون اینکه اساساً بر محتوای آن که مربوط به وضعیت فلسطین و الزامات آن بود، تمرکز کند.

وی افزود: در واقع آمریکایی‌ها با نتانیاهو همکاری می‌کنند تا از فروپاشی نقشه راهی که توسط «شورای صلح» تهیه شده است، جلوگیری کنند، و در عین حال منافع سیاسی و محاسبات انتخاباتی نتانیاهو را در نظر می‌گیرند و تا حد زیادی با آنها همسو هستند.

این تحلیلگر سیاسی تاکید کرد که در نتیجه، بررسی میزان پایبندی رژیم صهیونیستی و آتش بس غزه تا بعد از انتخابات این رژیم به تعویق می‌افتد و تا آن زمان شاهد گسترش تجاوزات صهیونیست‌ها خواهیم بود.

بنابراین طبق این معادله صهیونیست‌ها، خون فلسطینیان به یک کارت انتخاباتی در اسرائیل تبدیل شده است؛ هر کس خون بیشتری بریزد، شانس خود را در انتخابات افزایش می‌دهد.

این موضع مقامات صهیونیست، بسیاری از ناظران و تحلیلگران را به این نتیجه رساند که جلسه‌ای که با حضور کوشنر درباره وضعیت غزه برگزار شد صرفاً با هدف مهار وخامت اوضاع بود، نه هموار کردن راه جهت دستیابی به راهکار نهایی و باید منتظر جنایات بیشتر اشغالگران در غزه باشیم؛ در حالی که آمریکا چشم خود را به روی همه این جنایات می‌بندد و در عین حال مدعی حفاظت از توافق آتش بس غزه است.


۷ ساعت قبل / سایت تابناک

زورآزمایی نتانیاهو با اردوغان؛ حمله اسرائیل به سوریه، ترکیه را پس از پیمان مکه سنجید

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «میدل ایست آی» در مقاله‌ای نوشته است:

ترکیه سعی کرده است حملات روز سه شنبه اسرائیل به پایگاه هوایی نظامی ابو الظهور در شمال سوریه، در فاصله حدود ۷۰ کیلومتری مرز ترکیه، را کمرنگ جلوه دهد و آنها را یک مانور انتخاباتی از سوی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، تلقی کند.

نتانیاهو اخیراً در مواد تبلیغاتی کارزار انتخاباتی خود، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، و زهران ممدانی، شهردار نیویورک، را به عنوان دشمنان اسرائیل به تصویر کشیده است.

با این حال، این حمله که بلافاصله پس از امضای پیمان دفاعی مکه بین ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان انجام شد، نشان می‌دهد که اسرائیل ممکن است به دنبال تضعیف اعتبار آنکارا به عنوان متحدی در سوریه باشد.

دولت سوریه این حمله را محکوم کرد و گفت که بامداد روز سه شنبه هشت راکت به باند فرود این پایگاه هوایی غیرفعال اصابت کرده است.

مقامات ناشناس اسرائیلی در ابتدا توضیحات متناقضی ارائه دادند و ابتدا احمد الشرع، رئیس جمهور سوریه را به حمایت از نیرو‌های نیابتی متهم کردند تا اینکه روایت رسمی تغییر کرد.

دفتر نخست وزیر اسرائیل در بیانیه‌ای اعلام کرد که اسرائیل و سوریه بر سر حفظ وضعیت امنیتی موجود توافق کرده بودند، «که سوریه در آستانه نقض آن بود با اجازه دادن به استقرار نیرو‌های ترکیه در یک پایگاه هوایی در نزدیکی حلب».

گزارش‌ها حاکی از آن بود که این حملات در زمانی رخ داده است که ترکیه خود را برای تصرف این پایگاه آماده می‌کرد و اندکی پس از خروج یک هیئت رسمی ترک از این مکان انجام شده است.

با این حال، مقامات سوری به خبرگزاری میدل ایست آی گفتند که یک تیم فنی ترکیه مأمور تعمیر باند فرود و برج مراقبت بوده است و هیچ حضور نظامی در این پایگاه وجود نداشته است.

یکی از مقامات گفت: «آخرین تیمی که مأمور بازسازی پایگاه بود، دو روز قبل از آن در آنجا حضور داشت.»

مقامات افزودند که ترکیه به ارتش سوریه در ساخت پایگاه‌هایی در سراسر کشور کمک کرده است، بدون آنکه برنامه‌های مشخصی متوجه اسرائیل باشد. به گفته آنها، آنکارا می‌خواهد ارتشی قوی در سوریه بازسازی کند که قادر به دفاع از کشور باشد.

یکی از مقامات افزود: «ترکیه کنترل همه پایگاه‌ها را به دست نمی‌گیرد.»

در واقع، آنکارا بسیاری از پاسگاه‌های نظامی کوچکتر را در شمال سوریه تعطیل کرده و در حال حاضر چندین پایگاه مستقر در این منطقه را اداره میکند.

حضور احتمالی ترکیه در ابو الظهور توازن هوایی را تغییر نخواهد داد، همانطور که برخی از مقامات اسرائیلی ادعا کرده‌اند، زیرا این پایگاه در حال حاضر بسیار نزدیک به مرز ترکیه است.

مقامات ترکیه‌ای گفتند که اسرائیل از خط تماس مستقیمی که سال گذشته بین دو کشور برای جلوگیری از حوادث نظامی ایجاد شده بود، استفاده نکرده است و این امر خطر تشدید تنش را افزایش میدهد.

توماس باراک، فرستاده آمریکا در امور ترکیه و سوریه، به یک رسانه اسرائیلی گفت که این حملات «خطر واقعی تشدید سریع به یک درگیری نظامی مستقیم بین اسرائیل و ترکیه و همچنین سوریه را به همراه داشت».

باراک روز چهارشنبه گفت: «نیرو‌های ترکیه از حرکت هواپیما‌های اسرائیلی به سمت آن پایگاه خاص سوریه و همچنین هدف مورد نظر آنها مطلع نبودند و بنابراین به طور بالقوه ممکن بود تمایل پیدا کنند که جنگنده‌های خود را به پرواز درآورند، به این باور که خودشان مورد حمله قرار گرفته‌اند.»

«بازی با آتش»

از نظر برخی، این حمله کاملاً با کارزار گسترده‌تر اسرائیل همخوانی داشت. داده‌های رویداد گردآوری شده از گزارش‌های تلگرام و رویداد‌های کدگذاری شده مستقل از پروژه داده‌های مکان و رویداد‌های درگیری مسلحانه (ACLED) شامل ۱٬۷۲۲ رکورد تأیید شده و بدون تکراری بین ژانویه ۲۰۲۵ و ۱۸ اوت ۲۰۲۶ است که نشان میدهد این کارزار از زمان سقوط دولت بشار اسد کاهش نیافته است.

مقامات ترکیه‌ای از طریق دفتر ارتباطات ریاست جمهوری ترکیه به پیام‌های اسرائیل پاسخ دادند و گفتند که نتانیاهو قصد دارد «پیش از انتخابات اسرائیل» به سیاست‌های توسعه طلبانه و بی ثبات کننده منطقه‌ای خود ادامه دهد.

باراک در دو مصاحبه جداگانه گفت که باید یک سازوکار جدید برای کاهش تنش شامل سوریه، اسرائیل و ترکیه فعال شود.

با این حال، عدم استفاده اسرائیل از خط تماس مستقیم نظامی موجود نشان میدهد که این (رژیم) به جای اقدام محتاطانه، به دنبال تحریک ترکیه بوده است.

یکی از مقامات ترکیه‌ای که به شرط فاش نشدن نامش صحبت کرد، گفت: «واضح است که آنها می‌خواستند آنکارا را بترسانند. آنها با آتش بازی می‌کنند.»

یک منبع ترکیه‌ای آشنا با وضعیت آمادگی عملیاتی نیرو‌های مسلح ترکیه گفت که آنکارا دارای قابلیت‌های راداری است که میتواند فعالیت‌های هوایی اسرائیل را تا منطقه اردن رصد کند و از این حملات غافلگیر نشده است. این منبع گمانه زنی کرد که ممکن است مقامات آمریکایی نیز ترکیه را از حمله قریب الوقوع آگاه کرده باشند.

پیامی به اردوغان

دو ناظر آنکارایی با ارتباط با دولت ترکیه که به شرط ناشناس ماندن صحبت کردند، گفتند که به اعتقاد آنها این حملات نه تنها به عنوان یک مانور انتخاباتی، بلکه برای تضعیف اعتبار حمایت ترکیه از سوریه طراحی شده است.

یکی از این ناظران گفت: «پیمان مکه با پاکستان و عربستان سعودی، که اسرائیل آن را به عنوان یک محور جدید سنی معرفی کرده است، نتانیاهو را در داخل کشور در موقعیت دشواری قرار داده است.»

«اساساً اسرائیل میگوید: ما به معماری امنیتی جدیدی که ترکیه در حال ساخت آن است، اهمیت نمیدهیم و هر جا و هر زمان که بخواهیم به حملات خود ادامه خواهیم داد.»

این ناظر افزود که اسرائیل همچنین در حال آزمایش دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا است که از دولت الشرع حمایت کرده است. ترامپ اوایل این هفته از پیمان مکه استقبال کرده بود.

ناظر دوم گفت که اسرائیل اکنون رسماً تأیید کرده است که حضور ترکیه در سوریه را یک تهدید میداند.

این ناظر هشدار داد: «اسرائیل ممکن است انتخابات داشته باشد، اما ترکیه نیز در سال ۲۰۲۸ انتخابات دارد. این تنش‌ها میتوانند عمیق‌تر شوند و به تکرار حادثه سال ۲۰۱۵ منجر شوند که در آن آنکارا یک جنگنده روسی را سرنگون کرد.»

وی افزود که این حمله همچنین میتوانست تلاشی برای ارسال یک پیام مستقیم به اردوغان باشد.

در آخر هفته گذشته، اردوغان فاش کرد که قصد دارد اواخر امسال از دمشق بازدید کند – اولین سفر او از زمان سقوط اسد.

این ناظر گفت: «این روشی است برای گفتن به اردوغان که آنها اجازه نخواهند داد او در سوریه احساس راحتی کند.»




 از لباس نقاش‌های ساختمان تا سیمپسون‌ها؛ یکی هم دقیقا شبیه ژاکت سریال فرندز!
۲۹ دقیقه قبل / سایت خبرآنلاین

از لباس نقاش‌های ساختمان تا سیمپسون‌ها؛ یکی هم دقیقا شبیه ژاکت سریال فرندز!

کیت‌های فصل جدید لیگ برتر انگلیس نظرات متفاوتی را به خود دیده است.

 لحظات ترسناک پرواز هواپیمای مسافربری افغانستان
۵ ساعت قبل / سایت تابناک

لحظات ترسناک پرواز هواپیمای مسافربری افغانستان

لحظات ترسناک پرواز هواپیمای مسافربری خطوط هوایی افغانستان که در خطوط هوایی دیگر یک حادثه هوایی محسوب می‌شود را می‌بینید.

 اعتراف معاون ترامپ به فشار ایران به آمریکا
۱ ساعت قبل / خبرگزاری همشهری‌آنلاین

اعتراف معاون ترامپ به فشار ایران به آمریکا

جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا گفت: قیمت نفت همچنان بالاست و مردم این موضوع را هنگام سوخت‌گیری در پمپ‌بنزین‌ها احساس می‌کنند، اما قیمت‌ها نسبت به بالاترین سطح خود کاهش قابل توجهی داشته است.

 بازگشت ویژه سیدجلال حسینی به پرسپولیس
۱۰ ساعت قبل / سایت ورزش ۳

بازگشت ویژه سیدجلال حسینی به پرسپولیس

باشگاه پرسپولیس در مذاکره با تیم فولاد موفق شده امتیاز تیم دوم این که که راهی لیگ آزادگان شده خریداری و قصد دارد هدایت آن را به کاپیتان اسبق خود بسپارد.

 سهامداران عدالت بخوانند؛ مبلغ احتمالی سود ۱۴۰۵ برای هر سبد اعلام شد
۷ ساعت قبل / سایت جهان صنعت نیوز

سهامداران عدالت بخوانند؛ مبلغ احتمالی سود ۱۴۰۵ برای هر سبد اعلام شد

جزییات مبلغ و زمان واریز سود سهام عدالت ۱۴۰۵ را در این گزارش بخوانید.

 نماز مایک تایسون در کافه نژادپرست آمریکایی
۶ ساعت قبل / سایت تابناک

نماز مایک تایسون در کافه نژادپرست آمریکایی

یک کافه در آمریکا جلوی در ورودی‌اش تابلوی «ورود سگ و مسلمان‌ها ممنوع» گذاشته بود، مایک تایسون (یکی از بهترین بوکسورهای تاریخ) که در سال‌های اخیر مسلمان شده،...