اقتصاد۲۴- مجموعه تحرکات و نشانههای میدانی در روزهای اخیر (هشدارهای کمسابقه سفارتخانههای امریکا برای خروج شهروندان از منطقه تا گزارشها درباره افزایش احتمال جهش قیمتی در بازار انرژی) یک تصویر واحد را تقویت میکند: دولت ترامپ با راهبردی پرریسک، خاورمیانه را به سمت «نقطهای غیرقابل بازگشت» سوق میدهد. نقطهای که در آن، امنیت انرژی جهانی، خطوط کشتیرانی و ثبات اقتصادی کشورهای منطقه بهطور همزمان در معرض ضربه قرار میگیرد. در این معادله، ایران صرفا یک بازیگر منفعل نیست؛ تهران با دسترسی ژئوپلیتیک و میدانی به گلوگاههای انرژی و ظرفیتهای نظامی و بازدارندگی در پیرامون خود، این پیام را مخابره میکند که هر تحرکی علیه ایران یا منافع آن، با پاسخ متقابل و هموزن مواجه خواهد شد. در عین حال برخی کانونهای تاثیرگذار منطقهای و بینالمللی در تلاش برای کاهش تنشها و راهاندازی دوباره میز مذاکره هستند. وقتی واشنگتن «سناریوی اختلال» را جدی میگیرد
هشدار سفارت امریکا در بغداد و کنسولگری اربیل درباره «احتمال تشدید ناگهانی و غیرمنتظره» و توصیه به شهروندان برای خروج، به همراه هشدارهای مشابه سفارت امریکا در اسراییل و اردن، بیش از آنکه یک اطلاعیه معمول امنیتی باشد، نشانهای از نگرانی واقعی واشنگتن نسبت به سرریز بحران است. در متن این هشدارها، به احتمال «لغو پروازها»، «بسته شدن موقت حریم هوایی» و «اختلال در سفر» اشاره شده، عباراتی که معمولا زمانی پررنگ میشوند که یک بازیگر، سناریوی گسترش تنش به سطحی فراتر از یک درگیری محدود را محتمل بداند. به بیان دیگر، آنچه از بیرون به عنوان «فشار سیاسی» یا «نمایش قدرت» قابل برداشت است، در لایه عملیاتی خود به معنی پذیرش این واقعیت است که محیط منطقهای شکننده شده و یک جرقه میتواند به زنجیرهای از اختلالات امنیتی و اقتصادی منجر شود که کنترل آن دراختیار هیچ بازیگری باقی نماند. تنگه هرمز و افت کمسابقه تردد
اما موضوع تنگه هرمز همچنان کلیدی است و بسیاری میخواهند بدانند این باریکه چه وضعیتی دارد؟ در همین چارچوب، گزارش بلومبرگ درباره اصابت پرتابه به یک نفتکش قطری حامل ال ان جی در نزدیکی سواحل عمان و حین عبور از تنگه هرمز، نقطهای حساس را برجسته میکند: «امنیت کشتیرانی» به عنوان ستون فقرات تجارت انرژی به دلیل ماجراجوییهای ترامپ وارد فاز پرریسک شده …
