اقتصاد۲۴- سال ۱۴۰۳، وزارت بهداشت با سه فرض درباره افزایش، ثبات یا کاهش نرخ باروری، پیشبینی کرد که با هر کدام از این فرضها، تعداد جمعیت کشور تا سال ۱۴۲۰ به چه عددی خواهد رسید. در فرض اول که همان هدفگذاری حاکمیتی برای افزایش نرخ باروری بود، پیشبینی شده بود که به شرط افزایش نرخ باروری به ۲.۵ تولد به ازای هر زن در سن باروری، تا سال ۱۴۲۰ با افزایش جمعیت به ۱۱۶ میلیون نفر خواهیم رسید که در اینصورت، مخاطرات بابت سالمندی جمعیت و کاهش نیروی مولد هم مرتفع خواهد شد. فرضیه دوم، با تولد ۱.۵ فرزند به ازای هر زن در سن باروری، پیشبینی میکرد که تا سال ۱۴۲۰ رشد جمعیت کشور، متوسط خواهد بود و به ۱۰۱ میلیون نفر خواهد رسید که باز میتواند از سالمندی جمعیت و کاهش شدید نیروی مولد تا حد زیادی پیشگیری کند. بدترین فرض، تنزل نرخ باروری به کمتر از یک فرزند به ازای هر زن در سن باروری بود که در اینصورت پیشبینی میشد تا سال ۱۴۲۰، تعداد جمعیت ایران از رقم فعلی هم کمتر خواهد شد و علاوه بر آنکه با سالمندی جمعیت مواجه میشویم، تعداد جمعیت کشور به ۸۶ میلیون نفر میرسد که حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد این جمعیت هم در گروه سنی ۶۰ تا ۶۵ سال خواهند بود.
آمارها نشان میدهد که به موازات کاهش فرزندآوری در دهه اخیر، با کاهش شدید ازدواج هم مواجه شدهایم چنانکه دبیر ستاد ملی جمعیت، اردیبهشت امسال از کاهش ۵۰درصدی آمار ازدواج در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال ۱۳۸۹ ابراز نگرانی کرد. مرکز رصد فرهنگی کشور، سال ۱۴۰۲ در پیمایش ملی سنجش سبک زندگی ایرانیان، میزان تمایل جوانان ۱۵ تا ۲۹ساله به ازدواج یا زندگی مجردی را مورد بررسی قرار داد. در این پیمایش دو سوال بابت تمایل به ازدواج و تشکیل خانواده و ترجیح زندگی مجردی به ازدواج مطرح شد. از جمع پاسخگویان در جواب تمایل به ازدواج و تشکیل خانواده، ۲۸.۳ درصد گزینه «اصلا» ۲۶.۴ درصد گزینه «کم» ۲۳.۶ درصدگزینه «متوسط» و ۲۱.۷ درصد گزینه «زیاد» را انتخاب کرده بودند. در جواب سوال ترجیح زندگی مجردی به ازدواج هم ۷.۱ درصد گزینه «اصلا» ۱۵.۹ درصد گزینه «کم» ۲۴.۵ درصد گزینه «متوسط» و ۵۲.۲ درصد گزینه «زیاد» را انتخاب کرده بودند. در مجموع، با ادغام پاسخ منفی به ازدواج و پاسخ مثبت به زندگی مجردی ۸۰.۵ درصد از پاسخگویان تمایل به ازدواج نداشتند و مایل به تجرد بودند. کاهش ازدواج و تاثیر آن بر …
