به گزارش تجارت نیوز، میتوان با جسارت گفت که تئاتر در جامعه هنری ما یک نبض تپنده است که با وجود تمامی چالشها و سنگهای سر راه کماکان مسیر خود را ادامه میدهد و گویی این هنر را نمیشود به انقراض برد؛ برای اثبات نامیرایی تئاتر، تاریخ گواه درخوری است تا این موضوع را تثبیت کند. در تئاتر امروز ایران، جریان تولید و اجرا شدیدا به شماره افتاده است و گویی نفس تولید اثر نمایشی در ایران روز به روز تنگتر از دیروز میشود، این موضوع علاوه بر محدود کردن آثار و دامنه حضور هنرمندان و کارگردانان، فضای تجربی را عملا از بین میبرد و در صورتی که تئاتر تجربی ما که سالها منشا آن از دانشگاهها تامین میشد، دیگر محلی از اعراب نداشته باشد، نباید آینده روشنی را در راستای رشد و نمو تئاتر کشور متصور شویم.
در شرایطی که هزینههای تولید حتی در تجربیترین و دانشجوییترین حالت ممکن، چشمگیر است، عملا عده بسیار محدودی از همان هنرجویان و دانشجویان به سراغ تولید تئاتر میروند و در این مسیر ورای مسائل مالی هیچ امنیت اجرایی نیز ندارند و مشخص نیست که موفق به اخذ نوبت اجرا میشوند یا نه. در این شرایط عملا تازهنفسان این حرفه ناامید از اجرای تئاتر هستند! نکته دیگری که شایسته توجه است، موضوع حداقل هزینههای تمرینات تئاتر است؛ از زمانی که اداره تئاتر منحل شد، دیگر محل مشخصی برای تمرینات تئاتر هنرمندان وجود ندارد و از همان زمان بسیاری از افراد به فکر تاسیس پلاتوهای خصوصی افتادند و همین سبب شد که بار هزینههای اقتصادی تولید چند برابر شود. عدهای دیگر نیز برای صرفهجویی در هزینههای پلاتو و محل تمرین، به پارکها کوچ کردند و در آن جا خود را برای اجرای نمایش آماده کردند. تمرینات تئاتر؛ عامل پرهزینهای که به چشم نمیآید
اگر به صورت میانگین برای تولید یک اثر نمایشی در شرایط حداقلی به ۳۰ جلسه تمرین ۳ ساعته نیاز باشد و میانگین اجاره هر ساعت پلاتو در موسسههای فرهنگی- هنری خصوصی را ۲۰۰ هزار تومان در نظر بگیریم (این عدد به نسبت متراژ پلاتو و امکانات سختافزاری متغیر است). هر جلسه تمرین فقط ۶۰۰ هزار تومان هزینه اجاره محل تمرین دارد که این عدد به انضمام هزینههای میانوعده و خورد و خوراک جزئی گروه به عددی حدود ۸۰۰ هزار تومان میرسد (میان وعده صرفا در حد چای و آب معدنی حساب شده است). به عبارتی برای …
