به گزارش سایت دیدبان ایران، مطالعهای تازه نشان میدهد در افراد بالای ۶۵ سال، شاخص توده بدنی بالاتر با مرگومیر کمتر و در مقابل، افزایش دور کمر با خطرات جدی همراه است. چاقی بحران سلامت عمومی است و تجمع چربی اضافی با طیف گستردهای از بیماریهای مزمن ارتباط دارد. بااینحال، استفاده از وزن بدن بهعنوان معیاری ساده برای تشخیص افزایش وزن ناسالم، ممکن است بخشی از واقعیت را پنهان کند؛ ازجمله اینکه در سنین بالا، کمی وزن بیشتر لزوماً با خطر بیشتر مرگ همراه نیست.
پژوهشگران دانشگاه رود آیلند در آمریکا در مطالعهای طولی، دادههای سلامت ۶٬۹۰۵ فرد بالای ۶۵ سال را طی ۱۴ سال بررسی کردند. نتایج نشان داد در این شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر با خطر کمتر مرگومیر به هر علتی، ارتباط داشت. اما یافتهها به این معنا نیست که چربی بدن مفید است. پژوهشگران دریافتند پس از درنظرگرفتن BMI، افزایش دور کمر که میتواند نشانهی تجمع چربی اضافی در ناحیهی شکم باشد، بهطور مستقل با افزایش خطر مرگ ارتباط دارد.
بهگزارش نیواطلس، برایان بلیسمر، یکی از نویسندگان مطالعه، میگوید: «درنظرگرفتن هر دو معیار در کنار یکدیگر، بهجای تکیه بر BMI بهتنهایی، میتواند ارزیابی خطر مرگومیر را بهبود دهد و به تصمیمگیری بالینی آگاهانهتر کمک کند.» یافتهها به شواهد روبهرشدی دربارهی پدیدهای موسوم به «پارادوکس چاقی» در سالمندان اضافه میشود؛ پدیدهای که بر اساس آن، اضافهوزن در برخی افراد مسن با طول عمر بیشتر ارتباط دارد.
معمولاً تصور میشود هرچه وزن بدن افزایش پیدا کند، خطر ابتلا به مشکلات سلامتی نیز بیشتر میشود
دههها پژوهش، ارتباط چاقی با بیماری قلبی، دیابت نوع ۲، کبد چرب، آپنهی خواب، انواع سرطان، آرتروز و مشکلات سلامت روان را نشان داده است. به همین دلیل، معمولاً تصور میشود هرچه وزن بدن افزایش پیدا کند، خطر ابتلا به مشکلات سلامتی نیز بیشتر میشود. BMI یکی از رایجترین معیارها برای ارزیابی وزن بدن است، اما نمیتواند تفاوت میان چربی، عضله و سایر عوامل مؤثر بر وزن را مشخص کند. برای مثال، افزایش تودهی عضلانی، بارداری یا احتباس مایعات میتواند وزن را بالا ببرد، بدون اینکه مقدار چربی بدن …
