دیدهبان ایران؛ موضوع تنگه هرمز و جنگ با آمریکا و محاصره اقتصادی موضوع گفت و گوی این روزهای ایران و تیم مذاکره کننده دولت ایران است. اصرار بر مذاکره از سوی فعالان سیاسی و مذاکره کنندگان با واکنش منفی تحلیل گران و منجر به بروز اختلاف شده است. در این میان برخی بر این باورند که بسته شدن تنگه هرمز و بهم ریختن اقتصاد جهان و فشار بر آمریکا برای عقبنشینی به نوعی انتقام از دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکاست. این در حالی است که به برخی از جناحها، سیاسیون و فعالان حوزه سیاست اصرار دارند که تنگه هرمز رها شده و به حالت پیش از جنگ بازگردد.
دیدهبان ایران درباره گرفتن انتقام، نحوه انجام قصاص و رها کردن تنگه هرمز با احمد علوی، عضو شورای شهر تهران گفتوگو کرده است.
مشروح گفتوگو با احمد علوی، عضو شورای شهر تهران با دیدهبان ایران را در زیر بخوانید؛
قصاص نه با هدف کینهتوزی، بلکه برای «حفظ حیات» است
احمد علوی، عضو شورای شهر تهران درباره مفهوم و نحوه اجرای «عهد انتقام» و «قصاص» به دیده بان ایران گفت: «سه نگاه وجود دارد، اول نگاه قرآنی و انقلابی (قاعده توازن و عدالت) است. در قرآن کریم، قصاص نه با هدف کینهتوزی، بلکه برای «حفظ حیات» و «برقراری عدالت» است (سوره بقره، ۱۷۹). قصاص در منطق انقلابی، به معنای بازگرداندن توازن قدرت است. وقتی دشمن با ترور و تخریب، خط قرمزها را جابهجا میکند، «انتقام» دیگر یک انتخاب، بلکه یک «ضرورت شرعی و استراتژیک» برای جلوگیری از تکرار جنایات است. همانطور که امام خمینی (ره) در جنگ تحمیلی، توازن را با عملیاتهای بازپسگیری برقرار کردند، انتقام امروز نیز باید منجر به «تثبیت اراده» شود.» قصاص واقعی یعنی سلب قدرت اثرگذار
این عضو شورای شهر تهران افزود: «نگاه دوم نگاه علمی و استراتژیک (انتقام اثرگذار) است. انتقام در سطح استراتژیک، به معنای «تخریبِ نقطه اتکای دشمن» است. کسانی که باید قصاص شوند، تنها سربازان میدان نیستند، بلکه «معماران جنایت» (تصمیمگیران سیاسی و نظامی در واشنگتن و تلآویو) هستند.
راهکار قصاص: انتقام نباید صرفاً یک پاسخ متقابل باشد، بلکه باید «نامتقارن» باشد. یعنی در جایی ضربه بزنیم که دشمن بیشترین درد را حس کند و کمترین توان پاسخ را داشته باشد. قصاص واقعی یعنی «سلب قدرت اثرگذاری» از دشمن در منطقه.» عهد انتقام باید با محاسبه دقیق زمانی و مکانی اجرا شود
علوی سومین نگاه را تاریخی عنوان کرده و به دیده بان ایران گفت: «تاریخ نشان داده است که دشمنان متکبر، تنها زمانی متوقف میشوند که هزینه جنایت برایشان بیشتر از سود آن شود. همانگونه که در تاریخ اسلام، پیروزیهای بزرگ پس از صبری استراتژیک و سپس ضرباتی قاطع حاصل شد، «عهد انتقام» نیز باید با محاسبه دقیق زمان و مکان اجرا شود تا منجر به «شکست ادراکی» دشمن گردد.» هرگز نباید «سرمایه راهبردی» را برای «سرمایه جاری» داد
او درباره اصرار برخی برای بازگشایی بیقید و شرط تنگه هرمز تاکید کرد: «به این موضوع هم باید از سه جنبه نگاه کرد. نگاه اول تحلیل علمی و استراتژیک (بررسی اصرار داخلی) است.
اصرار برخی در داخل برای بازگشایی تنگه هرمز، احتمالاً ناشی از یک «خطای ادراکی» است. آنها تصور میکنند با دادن «برگ برنده» به آمریکا، میتوانند «امتیازات اقتصادی» بگیرند. اما در علم مذاکره، هرگز نباید «سرمایه راهبردی» را برای «سرمایه جاری» داد.»
اصرارکنندگان به رهایی تنگه هرمز دچار ترس راهبردی شدهاند
او با اشاره به اینکه تنگه هرمز تنها یک مسیر آبی نیست، افزود: «تنگه هرمز «ترمز دستی» ایالات متحده در منطقه است. رها کردن این ابزار، به معنای تبدیل شدن ایران از یک «بازیگر تعیینکننده» به یک «پذیرنده دستورات» است. کسانی که به این موضوع اصرار دارند، یا دچار «ترس راهبردی» شدهاند و یا قدرت ادراک دشمن را ندارند و گمان میکنند آمریکا با بازگشایی تنگه، تحریمها را لغو میکند؛ در حالی که تاریخ نشان داده آمریکا تحریمها را نه با امتیازات، بلکه با «ترس از هزینههای سنگین» کنار میگذارد.» ما با صلح مخالف نیستیم اما صلحی که قیمت آن از دست دادن اقتدار ملی نباشد
او نگاه دوم را نگاه قرآنی و انقلابی (عزت در برابر مذلت) دانسته و گفت: «قرآن کریم تأکید میکند که «عزت برای خداست و برای رسولش و برای مؤمنان» (سوره منافقون، ۸). باز کردن تنگه هرمز بدون دریافت عوارض و تحت فشار دشمن، مصداق «تسلیم در برابر طاغوت» و پذیرش مذلتی است که با روح انقلاب سازگار نیست. منطق انقلابی میگوید: «ما با صلح مخالف نیستیم، اما صلحی که قیمت آن، از دست دادن اقتدار ملی باشد، صلح نیست، بلکه تسلیم است.» دشمن بداند که ایران هرگز عزت ملی را با سرمایههای زودگذر معاوضه نمیکند
علوی نگاه سوم را تاریخی توصیف کرد: «تاریخ معاصر جهان (به ویژه تجربه کشورهای آسیایی و عربی) ثابت کرده است که هرگاه کشوری در برابر فشار آمریکا «امتیازات راهبردی» خود را داد تا تحریمها لغو شود، آمریکا نه تنها تحریمها را لغو نکرد، بلکه فشارها را برای گرفتن امتیازات بیشتر افزایش داد. تنگه هرمز، «سد دفاعی» ایران است و هر عقبنشینی از آن، راه را برای تهاجمهای بعدی هموارتر میکند. در نتیجه و در پاسخ به دو سوال باید بگویم که انتقام باید «هوشمندانه» باشد تا ادراک دشمن از قدرت ما تغییر کند، و تنگه هرمز باید «استراتژیک» مدیریت شود تا دشمن بداند ایران هرگز «عزت ملی» خود را با «سرمایههای زودگذر» معاوضه نمیکند.»
منبع: سایت دیده بان ایران
