به گزارش سایت دیده بان ایران؛ دمای سطح اقیانوسهای جهان به سطحی بیسابقه رسیده؛ رکوردی که به گفته برخی پژوهشگران، ممکن است نهفقط در تاریخ ثبت مستقیم دما، بلکه در سراسر دوره هولوسن و حتی از آخرین دوره بینیخچالی از حدود ۱۲۵هزار سال پیش تاکنون بیسابقه باشد.
افزایش دمای اقیانوسها نتیجه همزمان دو عامل است: گرمایش بلندمدت زمین بر اثر انتشار گازهای گلخانهای و النینو که بهطور طبیعی میتواند دمای جهانی را برای مدتی افزایش دهد. ترکیب این دو عامل اکنون دمای آبهای سطحی را به محدودهای رسانده که دانشمندان آن را نگرانکننده میدانند.
دادههای سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک اتحادیه اروپا (C3S) نشان میدهد میانگین دمای سطح اقیانوسها در مقطعی به حدود ۲۱ درجه سانتیگراد، رسیده است. نکته غیرمعمول این است که رکوردهای سالانه دمای سطح دریا معمولاً در ماههای مارس و آوریل و پس از تابستان نیمکره جنوبی ثبت میشوند؛ بنابراین رسیدن دما به چنین سطحی در میانه سال توجه پژوهشگران را جلب کرده است.
رایان کاتز-رزین، استاد مطالعات زیستمحیطی دانشگاه اتاوا، با اشاره به شدت این گرمایش میگوید رکورد فعلی احتمالاً در کل دوره هولوسن بیسابقه است و شاید برای یافتن اقیانوسی به این گرمی باید تا آخرین دوره بینیخچالی، حدود ۱۲۵هزار سال پیش به عقب بازگردیم.
البته دمای اقیانوس در چنین بازههای طولانی بهطور مستقیم اندازهگیری نشده است. برآورد شرایط هزاران سال قبل بر پایه شواهد اقلیمی مانند رسوبات، مرجانها و دیگر شاخصهای دیرینهاقلیم انجام میشود. به همین دلیل، ادعای «گرمترین اقیانوس در ۱۲۵هزار سال گذشته» با عدم قطعیت بیشتری نسبت به رکوردهای دوره اندازهگیری مستقیم همراه است.
اقیانوسها بخش بزرگی از گرمای اضافی ناشی از افزایش گازهای گلخانهای را جذب میکنند. افزایش مداوم دمای آب نشان میدهد این مخزن عظیم گرما نیز تحت فشار بیشتری قرار گرفته است.
سامانتا بورجس از سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک میگوید رکورد جدید نشانه روشنی از افزایش فشار بر اقیانوسها است. به گفته او، النینو گرمای بیشتری وارد سامانه اقلیمی میکند، اما این افزایش دما روی چندین دهه گرمایش ناشی از فعالیتهای …
