به گزارش سایت دیدبان ایران، در روزهای اخیر انتشار نامهای از سوی ۲۵ استاد دانشگاه شریف درباره نحوه مواجهه دانشگاه با پروندههای انضباطی و عدم برخورد با افرادی که در ناآرامیهای دانشگاه نقش داشتهاند، انتقاداتی را از سوی بسیاری از اساتید و دانشگاهیان به دنبال داشت. برخی مواضع مطرحشده در این نامه درباره پروندههای انضباطی، این پرسش را نیز به وجود آورد که مرز میان دفاع از حقوق دانشجویان و ایجاد فشار برای توقف یا تغییر روند قانونی رسیدگی به تخلفات کجاست؟
از سوی دیگر، مسئولان دانشگاه تأکید دارند که شوراهای انضباطی بر اساس آییننامه و شیوهنامه مصوب وزارت علوم فعالیت میکنند و رسیدگی به پروندهها نیز مستلزم طی فرآیندی مشخص، بررسی مستندات و فراهمکردن امکان دفاع برای دانشجوست.
دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف درباره جایگاه شوراهای انضباطی، چارچوب قانونی رسیدگی به پروندهها، جزئیات پروندههای مرتبط با ناآرامیهای اخیر دانشگاه، نحوه بررسی مستندات و دفاعیات دانشجویان و همچنین ادعاهای مطرحشده پیرامون عملکرد شوراهای انضباطی گفتوگو کردیم. شوراهای انضباطی دانشگاهها چگونه به پرونده دانشجویان رسیدگی میکنند؟
محمود بهمنآبادی معاون دانشجویی دانشگاه شریف درباره جایگاه شوراهای انضباطی، آییننامههای مربوطه و روند رسیدگی به پروندههای انظباطی اظهار کرد: آییننامه انضباطی دانشجویان جمهوری اسلامی ایران، در سال ۱۳۷۴ در شورایعالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده است.
وی افزود: ماده ۲ این آییننامه عنوان میکند «با توجه به قداست علم و اخلاق و محیطهای آموزشی و پژوهشی در شرع مبین و حکومت اسلامی و ضرورت دفاع و حراست از حقوق عمومی دانشجویان، دانشجو مکلف و موظف است در طول زمان تحصیل و در هر محیط اعم از دانشگاه و خارج از دانشگاه از ارتکاب هر عمل که خلاف شئون و حیثیات دانشجو اعم از دانشجوی داخل یا وابسته یا خارجی باشد، خودداری کند. در غیر این صورت براساس مفاد این آییننامه با وی برخورد میشود.»
این مسئول گفت: بر مبنای آییننامه انضباطی، شیوهنامه اجرایی آییننامه انضباطی، توسط وزارتین علوم و بهداشت تصویب شده است. آخرین نسخه شیوهنامه، در سال ۱۴۰۳ به دانشگاهها …
