به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، کریپس پس از درخشش خیرهکننده در فیلم «رشته خیال» (Phantom Thread) در کنار دانیل دی-لوئیس، تمام معادلات تسیلم شدن در برابر شهرت و رویای شهر فرنگ را به هم زد و مسیر کاملاً متفاوتی را برگزید چرا که تمام اهالی سینما انتظار داشتند او پس از موفقیت بزرگش به لسآنجلس کوچ کند، اما او تصمیم گرفت سینمای مستقل اروپا را آغوش بکشد.
کریپس که از سالها پیش زندگی در برلین را به هالیوود ترجیح داده، جسارت و سرکشی را از ریشههای خانوادگیاش به ارث برده است؛ پدربزرگش از مبارزان علیه نازیسم در جنگ جهانی دوم و از پایهگذاران لغو اعدام در لوکزامبورگ بود و مادر درویشمسلکش به او آموخت تا همهچیز را زیر سوال ببرد. کریپس در نوجوانی هم با سخنرانی جنجالیاش در مراسم فارغالتحصیلی علیه نظام آموزشی، تیتر روزنامهها شده بود.
این روحیه طغیانگر تمام حرفه او را شکل داده است. کریپس همواره از قواعد مرسوم فرش قرمز فرار کرده و در مواجهه با دوربینها به رفتارهای ساختارشکنانه دست میزند تا چرند بودن هیاهوی شهرت را یادآوری کند. اما جنبه اصلی شجاعت او در انتخاب نقشهایش نهفته است. او بازیگری را شبیه به «آزمایشگاهی روی بدن خود» میداند و چنان غرق در ابعاد روانی نقشها میشود که گاه فشار روحی بازیگری به دردهای …
