به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از فست کمپانی، اصطلاحات دهانپرکن، عبارات کلیشهای، جملات قالبی، و از همه بدتر و معروفتر؛ استفاده از خط تیره بلند اینها تمام نشانههایی هستند که خوانندگان و نویسندگان آموختهاند برای تشخیص اینکه آیا متنی توسط هوش مصنوعی نوشته شده است یا خیر، به آنها توجه کنند. نویسندگان و روزنامهنگاران بیشترین ضربه را از این روند خوردهاند، بهطوریکه با عادیتر شدن هوش مصنوعی، میزان اتهامات مبنی بر استفاده از آن رو به افزایش است. ابزارهای تشخیص میتوانند هوش مصنوعی را ردیابی کنند، اما ممکن است ناقص و غیرقابل اعتماد باشند. در میان ادعاهای دلسردکننده و افزایش سختگیریها پیرامون شیوههای رایج نگارش، انگیزه نویسندگان جوان در حال رنگ باختن است؛ حتی اگر میزان استفاده آنها از هوش مصنوعی متفاوت باشد. بر اساس اعلام انجمن نویسندگان، ۲۰ درصد از نویسندگان داستان و ۲۵ درصد از نویسندگان آثار غیرداستانی اظهار داشتهاند که از هوش مصنوعی استفاده میکنند. با این حال، ۶۵ درصد از نویسندگان داستان و ۵۷ درصد از نویسندگان آثار غیرداستانی بر این باورند که هوش مصنوعی به درآمد آینده آنها از کارهای خلاقانهشان آسیب خواهد زد
الکس دل کوئتو، فارغالتحصیل تازهکار کالج و روزنامهنگار هنری در وبسایت خبری تئاتر Broadway World، میگوید نگران ورود به بازار کار در دوران اوجگیری هوش مصنوعی است. او میگوید: «احساس میکنم ظهور هوش مصنوعی و تبعات آن، فعالیت به عنوان یک روزنامهنگار جوان را تقریباً غیرممکن ساخته است.» گسترش روزافزون این فناوری، بازار کار از پیش دشوار را در حوزهای که از قبل هم رقابتی بوده، پیچیدهتر کرده است.
به لطف هوش مصنوعی، نویسندگان جوان در بلاتکلیفی رها شدهاند. آنها همزمان در تلاشند تا دریابند آیا برای همگام ماندن با صنعت رقابتی امروز باید به هوش مصنوعی روی آورند یا برای حفظ اعتماد مخاطبان، کلاً از آن دوری کنند (با وجود خط تیره بلند و همه لوازم جانبیاش).
هوش مصنوعی میتواند به شهرت و سلامت روان آسیب برساند از جا ماندن پرامپت چتباتها در کتابهای چاپشده گرفته تا تولید نقلقولهای جعلی برای استفاده در مقالات توسط هوش مصنوعی، دیوار بیاعتمادی میان مخاطبان و نویسندگان بلندتر شده است. در این دنیای جدید که خوانندگان نمیدانند چه …
