مرتضی جوهری در اطلاعات آنلاین نوشت: بهترین سازگاری بشر با طبیعت زمانی بود که غذایش را در طبیعت وحشی به طور مستقیم از شکار حیوانات و چیدن گیاهان و میوه ها به دست می آورد. این روش زندگی بیشتر از ۹۰ درصد تاریخ زندگی بشر را تشکیل می داد.
تا ۱۲۰۰۰ سال پیش همه انسان ها شکارچی و جمع آوری کننده غذا بودند و این روش زندگی جوامع دوران پارینه سنگی بود. بر اساس داده ها و کشفیاتی که از ۲۰۰۰ سال پیش تا کنون به دست ما رسیده است و با اتحاد دو دانش باستان شناسی و انسان شناسی، تمدن های شکارچی ـ گردآورنده نوآوری های بدیعی را در اختیار بشریت قرار داده که در گذشته مربوط به جوامع دوران نوسنگی بوده اند. از جمله این نوآوری ها صیقل سنگ و سرامیک، اهلی کردن سگ، گزینش برخی گونه های گیاهی و برخی از اشکال کشاورزی مانند جنگل کاری است.
در واقع با ابداع کشاورزی، شکار و ذخیره مواد غذایی از حیات وحش و منابع غذایی طبیعی به تدریج کم رنگ شد و در بسیاری از نقاط دنیا ایجاد زمین های کشاورزی و تربیت یا اهلی کردن حیوانات یا همان دامداری متداول شد. …
