روزنامه هفت صبح نوشت:ساعتی پس از بسته شدن درهای صرافیها، بازار دیگری پرکار میشود، در این بازار نه اسکناسی دستبهدست میشود و نه سامانهای ثبت میکند. فقط تلفنها و پیامهایی که روی قیمت دلار فردایی شرط میبندند که در خیابانهای فردوسی و سبزهمیدان تهران و در فضای مجازی، بر مبنای آن عمل میکنند حتی صبح روز بعد، بازار رسمی را به دنبال خود میکشاند.
این، دنیای «دلار فردایی» است که حتی دلالان فردوسی با سرمایهای اندک، روی نوسانات ۲۴ ساعته ارز قمار میکنند و با هر شرطبندی، تورم را در سفره مردم چند برابر میسازند. به تعریف پژوهشکده پولی و بانکی کشور، معاملات فردایی، مبادلاتی است که در آن فعالان بازار در پایان یک روز معاملاتی، بر اساس پیشبینیشان از نرخ ارز در روز آینده، با یکدیگر وارد معامله میشوند و تعهداتی را بر عهده میگیرند. اما پشت بازار معاملات فردایی چیست؟
تصور کنید دو نفر بدون اینکه در بطن اقتصاد باشند از طریق گوشی موبایل، روی قیمت فردایی توافق میکنند. این معاملات به دو شکل انجام میشود، خریدار و فروشنده بر سر قیمتی توافق میکنند، اما تحویل دلار و تسویه کامل به روز بعد موکول میشود. خریدار معمولا بخشی از مبلغ را بهعنوان پیشپرداخت میدهد.
در روش دیگر هیچ دلاری بهصورت فیزیکی دادوستد نمیشود. طرفین صرفا بر سر افزایش یا کاهش قیمت در روز آینده شرط میبندند و بازنده، مابهالتفاوت را به برنده پرداخت میکند، در این روش فروشندگان دلار فردایی، در واقع دلاری ندارند؛ آنها فقط برای هیجانزده کردن بازار و تغییر قیمتها دست به این معاملات میزنند. خریداران نیز بهدنبال سود بیشتر، وارد این بازی میشوند. از آنجا که نرخهای تعیینشده در این بازار تنها بر مبنای نرخ معاملهگران از بازار انجام میشود، نمیتواند نرخ واقعی و منطقی باشد؛ این در حالی است که همین نرخهای فردایی روی قیمت بازار آزاد تاثیر مستقیم دارد.
