به گزارش اطلاعات آنلاین، در نگاه اول، سوخو-۵۷ فلون روسی و داسو رافال فرانسوی در یک سطح از هوانوردی رزمی مدرن قرار دارند. این دو هواپیما در صدر سلسله مراتب اروپایی، در کنار یوروفایتر تایفون قرار دارند؛ به استثنای احتمالی اف-۳۵ لایتنینگ ۲ ساخت آمریکا، آنها بهترین هواپیما در زرادخانههای اروپایی هستند.
با وجود طراحیهای پیشرفتهشان، این دو جت فلسفههای طراحی بسیار متفاوتی را نشان میدهند. در حالی که روسیه در سوخو-۵۷ به دنبال یک جنگنده رادارگریز نسل پنجم بود که به طور خاص برای برتری هوایی و نبرد دوربرد بهینه شده بود، فرانسه در عوض رافال را به یکی از بهترین جنگندههای چندمنظوره نسل ۴.۵ جهان تبدیل کرد. مقایسه این دو جت با یکدیگر، چندان تحلیل رو در رو از بدنه هواپیماها نیست، بلکه رویکردهای اساساً متفاوتی است نسبت به آنچه «قدرت هوایی» را تشکیل میدهد.
روسها و فرانسویها ایدههای طراحی هواپیمای بسیار متفاوتی داشتند
سوخو-۵۷ اولین جنگنده عملیاتی نسل پنجم روسیه است. این جنگنده کاهش سطح مقطع راداری، سوپرکروز، مانورپذیری شدید و نبرد موشکی دوربرد را در اولویت قرار میدهد؛ محفظههای داخلی تسلیحات، پنهانکاری را حفظ میکنند، در حالی که بدنه بزرگ آن برای برد و بار مفید بهینه شده است. در همین حال، رافال یک جنگنده چندمنظوره دو موتوره است که برای برتری در برتری هوایی، حمله، شناسایی، بازدارندگی هستهای و عملیات ناو (به هر حال نوع M) طراحی شده است. رافال اساساً یک هواپیمای غیر رادارگریز است، اما همچنان کاهش رد رادار را در خود جای داده است.
در یک سناریوی حمله، سوخو-۵۷ دارای سلاحهای هدایتشونده دقیق داخلی است که پنهانکاری را حفظ میکند. این جت همچنین برای نفوذ به سامانههای دفاع هوایی یکپارچه مدرن، با بار مفید زیاد و شعاع نبرد طولانی طراحی شده است. در مجموع، هواپیمایی است که میتواند مسافتهای طولانی را طی کند تا بارهای زیادی را به اهداف دارای دفاع خوب برساند. رافال قابلیت تهاجمی خود را در افغانستان، لیبی، عراق، سوریه، مالی و در عملیاتهای ضد داعش ثابت کرده است. رافال با حمل سلاحهای متنوع، مانند موشک کروز SCALP و بمب دقیق AASM، تجربه گستردهای در حملات واقعی دارد.
بنابراین، این دو هواپیما در نبرد چگونه عمل خواهند کرد؟
در نبردهای فراتر …
