اطلاعات آنلاین به نقل از ساینس دیلی ـ ریاضیدان ها نشان دادهاند که هیچ سیستم انتخاباتی نمیتواند به طور کامل بین نمایندگی محلی، نتایج تناسبی احزاب ملی و یک پارلمان با تعداد اعضاء ثابت، زمانی که احزاب کافی با هم رقابت میکنند، تعادل برقرار کند. یک روش رأیگیری جدید میتواند این بده بستانهای اجتنابناپذیر را تعدیل کند و نتایجی را به دست دهد که بسیار عادلانه تر هستند.
هیچ روش رایگیری همیشه نمیتواند تضمین کند که پیروزیهای محلی کرسیهای محلی ایجاد میکنند، مجموع کرسیهای ملی به طور دقیق سهم کل آرا را منعکس میکند و تعداد اعضاء پارلمان ثابت میماند.
تجزیه و تحلیل های محققان دانشگاه کمبریج و دانشگاه کپنهاگ نشان دادند که هر روش برای انتخاب یک قانونگذار ملی باید بتواند بین تعداد نمایندگان محلی، تعداد نمایندگان احزاب ملی و تعداد کل کرسی های پارلمان تراضی و هماهنگی ایجاد کند.
سیستم های انتخاباتی تحت فشار فزاینده
در دهه گذشته، چندین انتخابات در شمال اروپا این تنش ها را نشان داده اند. این مشکل زمانی که رأی دهندگان به طور فزاینده ای حمایت خود را بین تعداد بیشتری از احزاب سیاسی تقسیم می کنند، آشکارتر شده است.
در دانمارک، بلوک چپ علیرغم دریافت آرای کمتر نسبت به بلوک راست، در انتخابات ۲۰۲۲ پیروز شد، با این که در این کشور از نظام نمایندگی نسبی استفاده می شود. در آلمان، تلاشها برای حفظ نمایندگیهای محلی و نمایندگی تمام احزاب کشور باعث شد تا بوندستاگ قبل از اصلاحات در سال ۲۰۲۳ به شدت گسترش یابد. در انگلستان، انتخابات عمومی ۲۰۲۴ کمترین نتیجه تناسب آراء را در تاریخ ثبت کرد و حزب کارگر پس از کسب ۳۳.۷ درصد آرا، ۶۳ درصد از کرسیها را به دست آورد.
اگرچه ممکن است یک سیستم انتخاباتی کاملاً "عادلانه" وجود نداشته باشد اما استدلال محققان این است که کشورها همچنان می توانند تضاد بین نمایندگی منطقه ای، نمایندگی احزاب کل کشور و تعداد اعضاء پارلمان را به طور موثرتری مدیریت کنند.
انتخابات دانمارک الهام بخش مطالعه شد
این پروژه پس از انتخابات ملی دانمارک در سال ۲۰۲۲ آغاز شد؛ زمانی که آرا و کرسی ها پس از ۷۵ سال برای اولین بار با یکدیگر مطابقت نداشتند.
دانمارک نیز مانند بسیاری از کشورهای اروپایی، از سیستم دو لایه یا تناسبی استفاده …
