به گزارش اطلاعات آنلاین، مقامات آمریکایی نه تنها از خود موشک، بلکه از نحوه استفاده فعلی از آن نگران شدهاند. نیروهای ایرانی به جای پرتاب موشک در مسیرهای پیشبینیپذیر، به شکلی فزاینده مسیرهای پروازی متنوع، سرعتهای متفاوت، مانور وسایل نقلیه بازگشت به جو و حملات هماهنگ پهپادی را با هم ترکیب کردهاند که برای پیچیده کردن پاسخهای دفاعی طراحی شدهاند. چنین تاکتیکهایی، سامانههای دفاع موشکی ایالات متحده و متحدانش را مجبور میکند تا تعداد زیادی از رهگیرهای گرانقیمت را به کار گیرند و در عین حال احتمال رهگیریهای موفقیتآمیز را کاهش دهند.
خیبرشکن که برای تجهیز نیروی هوافضای سپاه پاسداران توسعه یافته، یک موشک بالستیک میانبرد با سوخت جامد است که قادر به حمله به اهدافی تا فاصله تقریبی ۱۴۵۰ کیلومتر است. برخلاف بسیاری از موشکهای بالستیک سوخت مایع قدیمیتر ایران، طراحی سوخت جامد امکان آمادهسازی پرتاب را بسیار سریعتر میکند و آسیبپذیری در برابر حملات پیشگیرانه را کاهش میدهد، در حالی که به پرتابگرها اجازه میدهد پس از شلیک به سرعت جابجا شوند. این موشک قابلیت حمل و نقل جادهای دارد و میتواند از پرتابگرهای حمل و نقل-برپاکننده پرتاب شود، که باعث میشود نسبت به سامانههای پرتاب ثابت، بسیار کمتر در معرض خطر قرار گیرد.
پیچیدگی روزافزون حملات موشکی ایران در حالی رخ میدهد که نیروهای آمریکایی در حال حاضر با نگرانیهای فزاینده در مورد ذخایر موشکهای رهگیر مواجهند. عملیات دفاع موشکی ارتش و نیروی دریایی آمریکا به شدت به سامانههای زمینی تاد و پاتریوت و ناوشکنهای AEGIS مسلح به موشکهای رهگیر SM-3 و SM-6 متکی بودهاند. درگیریهای مکرر علیه حملات موشکی ایران موجودیها را کاهش داده و نگرانی فزایندهای در پنتاگون در مورد پایداری بلندمدت در صورت ادامه درگیری با شدت فعلی ایجاد کرده است. در حالی که تصور میشود برنامهریزان نظامی آمریکا قصد داشتند بخش عمده نیروهای موشکی ایران …
![[محمدعلی مهتدی] سوریه؛ میدان تقابل ترکیه و رژیم صهیونیستی](/news/u/2026-08-23/ettelaat-071n0.jpg)
