صلح، واژهای است که در میانه بحران گاهی بیش از خود جنگ، محل مناقشه میشود.
در فضای پرتنش، کافی است سخنی از مذاکره، آرامسازی فضا یا پایان درگیریها به میان بیاید تا مخالفان آن، از ضرورت ادامه ایستادگی و آمادگی برای نبرد بگویند؛ گویی هر قدم به سوی آرامش، عقبنشینی و هر تلاش برای کاهش تنش، نشانه ضعف است!
این دوگانه اما پرسش مهمی را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد: چرا در هر بزنگاهی که احتمال پایان بحران مطرح میشود، عدهای نگران از دست رفتن شرایط جنگیاند؟ آیا منافع سیاسی و امنیتی برخی جریانها با تداوم تنش گره خورده است؟
از سوی دیگر، در شرایطی که تهدیدها همچنان ادامه دارد و احتمال درگیری دوباره منتفی نیست، بحث درباره احتمال «حمله پیشدستانه» ایران نیز بیش از گذشته مطرح میشود؛ اقدامی که میتواند معادلات منطقه را دستخوش تغییر کند و هزینههای تازهای به همراه داشته باشد.
در این میان شاید لازم باشد فارغ از هیاهوی موافقان و مخالفان جنگ، یک پرسش اساسیتر مطرح شود: چه کسانی از ماندن کشور در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» سود میبرند و آیا تداوم بحران، برای همه به یک اندازه هزینه دارد؟
در همین راستا خبرآنلاین با احمد فاطمی، نماینده بابل و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی گفتوگو کرده است؛ احمد فاطمی با تأکید بر ضرورت حفظ وحدت ملی گفت: دشمن در این مواجهه متحمل شکست شد، اما آنچه باید مورد توجه قرار گیرد، تثبیت این پیروزی است و راه تثبیت آن نیز حفظ انسجام ملی و وحدت در کشور است.
وی افزود: در چنین شرایطی باید بهشدت از فرافکنی، اختلافافکنی و برهم زدن انسجام جامعه با هدف دنبال کردن اغراض و منافع جناحی خودداری کنیم. افرادی که تریبون در اختیار دارند و صدایشان شنیده میشود، باید مراقبت بیشتری نسبت به اظهارات خود داشته باشند.
فاطمی ادامه داد: آنچه باید برای ما ملاک باشد، منافع ملی، عزت، حکمت و مصلحت کشور و همچنین خطوط قرمزی است که قانون، مصوبات و رهبر انقلاب تعیین کردهاند. همه باید اهداف خود را در همین چارچوب دنبال کنیم.
این نماینده مجلس تصریح کرد: همانطور که مردم در خیابان با حضور خود نقشآفرینی کردند و نیروهای مسلح نیز اقتدار کشور را در میدان نشان دادند، میدان دیپلماسی نیز باید در همین راستا حرکت کند. …
