نویسنده: صادق غفوریان
روزنامه حراسان
روایت روزگذشته معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش وپرورش درباره «ارتقای خوب معدل کل دوره متوسطه» درسال گذشته،ازیکسو میتواند نشانهای ازحرکت رو به جلو دربخشی ازنظام آموزشی باشد،اما ازسوی دیگر،با توجه به سطح پایین میانگین نمرات و افت معدل آزمون نهایی دوازدهم، چندان نمیتوان آن را یک موفقیت قلمداد کرد.
مسئله اصلی فقط این نیست که معدل رشد کرده یا افت داشته است؛پرسش مهمتراین است که این معدلها درچه سطحی قراردارند و تا چه اندازه ازیادگیری واقعی وتوان علمی دانشآموزان حکایت می کند.
معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش وپرورش،روزگذشته (4 شهریور) گفته است:«درسال گذشته درمجموع، ارتقای معدل خوبی داشتیم؛ چراکه ارتقای معدل کل دوره متوسطه به نوعی مطرح شد ومعدل فنیوحرفهای، معدل کاردانش ومعدل پایههای مرتبط با شاخه نظری دهم، یازدهم و دوازدهم را با هم داشتیم.» اودرعین حال تصریح کرده است:«نیازداریم درامتحانات نهایی نیز دانشآموزان بتوانند ارتقای معدل بیشتری داشته باشند.»
این توضیح نشان میدهد که میان «معدل کل دوره متوسطه» و«معدل امتحانات نهایی» تفاوت وجود دارد.معدل کل، مجموعهای ازنمرات پایههای دهم، یازدهم و دوازدهم ونیزشاخههای نظری، فنیوحرفهای و کاردانش را دربرمیگیرد؛درحالی که امتحانات نهایی،بهویژه درپایه دوازدهم، با سازوکاری یکسانتر ودرمقیاس گستردهتربرگزارمیشود. بنابراین، رشد معدل کل لزوماً به معنای ارتقای همزمان کیفیت یادگیری درآزمونهای نهایی نیست.
6 دهم درصد نه6درصد
براساس اطلاعات مطرحشده، میانگین معدل دوره دوم متوسطه درسال گذشته حدود6 دهم درصد نمره افزایش یافته است. این رشد را باید مثبت تلقی کرد، اما نباید درباره اندازه آن اغراق کرد. نخست اینکه این افزایش، فقط6دهم درصد نمره است، نه6درصد. دوم اینکه وقتی نقطه شروع در محدوده نمرات پایین قراردارد، افزایش ششدهم نمره، هرچند ارزشمند، برای عبوراز وضعیت نگرانکننده …
