به گزارش میگنا دکتر فریبرز درتاج در گفتوگو با ایسنا، در پاسخ به این سوال که آیا زوجین هر چه بیشتر با هم باشند شبیه به یکدیگر می شوند؟، اظهار کرد: تحقیقات "تی ماکورن" در دانشگاه "استنفورد" نشان داده است که مردم تمایل دارند از همان ابتدا برای ازدواج افراد مشابه خود را به عنوان شریک زندگی انتخاب کنند و درواقع زوجین با گذشت زمان بیشتر شبیه به یکدیگر نمی شوند.
این هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی، ادامه داد: تحقیقات یاد شده بر روی تصاویر صورت بیش از ۵۰۰ زوج در ابتدای ازدواج و در مقطعی بعد (حداقل ۲۰ سال بعد) نشان داد بسیاری از زوجها از همان آغاز روابط خود شباهت هایی در چهره داشتهاند و در طول زمان هم تغییری نکرده اند و از این رو محققان به این نتیجه رسیدند که افراد تمایل دارند به دنبال شریکی باشند که از همان ابتدا شبیه به آنها باشد.
چرا ما شریکی را برای زندگی انتخاب می کنیم که شبیه خودمان باشد؟
این روانشناس در پاسخ به این سوال که چرا ما شریکی را برای زندگی انتخاب می کنیم که شبیه خودمان باشد؟ توضیح داد: دلایل بیولوژیکی و جامعه شناختی برای این امر وجود دارد که مردم تمایل دارند شرکای مشابه خود را نه فقط در ظاهر، بلکه در شخصیت، ارزشها و وضعیت اجتماعی و اقتصادی برای زندگی مشترک انتخاب کنند. بخشی از آن این است که ما توسط افرادی احاطه شدهایم که از نظر جغرافیایی یا اجتماعی شبیه خودمان هستند.
از سوی دیگر مردم چیزهایی را که با آنها بیشتر آشنا هستند را بیشتر ترجیح میدهند. ما تمایل داریم نسبت به افرادی که شبیه ما هستند، دوست داشتنی باشیم. از این رو است که به طور کلی موجودات تمایل دارند جفت هایی را انتخاب کنند که دارای ژنهای مشابه خود هستند.
به گفته این هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی، افراد ممکن به دلیل «تعصبات درون گروهی» ترجیح دهند که همسرشان هم نژاد با خودشان باشد و به دلیل «خودپرستی ضمنی» جذب زنان و مردان هم شکل با چهره خود شوند.
چهرههای آشناتر جذاب ترند …
