به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، تیم ملی فوتبال ایران در حالی خود را برای حضور در جام ملتهای آسیا آماده میکند که برنامه دیدارهای تدارکاتیاش در فیفادی پیشرو، بار دیگر نام دو حریف آشنا را مقابل شاگردان امیر قلعهنویی قرار داده است؛ ازبکستان و روسیه. بر اساس برنامه اعلامشده، ایران روز دوم مهر ۱۴۰۵ در فرغانه به مصاف ازبکستان میرود و پنج روز بعد، در هفتم مهر، در کازان مقابل روسیه قرار خواهد گرفت. این فیفادی از ۳۰ شهریور تا ۱۴ مهر ادامه خواهد داشت.
در نگاه نخست، برگزاری این دو مسابقه میتواند برای تیم ملی مفید باشد؛ ازبکستان طی سالهای اخیر به یکی از رقبای پرتکرار ایران تبدیل شده و روسیه نیز تیمی با کیفیت و سبک متفاوتتر از بسیاری از رقبای آسیایی محسوب میشود. با این حال، انتخاب دوباره ازبکستان پرسش مهمی را ایجاد کرده است: آیا تیم ملی در آستانه یک رقابت مهم، به اندازه کافی با تیمهای متنوع و سبکهای مختلف فوتبال روبهرو میشود؟
ایران طی سالهای اخیر بارها مقابل ازبکستان قرار گرفته است. دو تیم در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ چندین بار برابر یکدیگر بازی کردند و در سال ۲۰۲۵ نیز تقابلهای دیگری میان آنها شکل گرفت؛ از جمله فینال جام کافا که با برتری یک بر صفر ازبکستان در وقتهای اضافه به پایان رسید. در نوامبر همان سال نیز دو تیم بار دیگر در یک دیدار دوستانه به مصاف هم رفتند.
همین تکرار باعث شده بخشی از انتقادها متوجه نحوه انتخاب حریفان تدارکاتی تیم ملی باشد. مسئله این نیست که ازبکستان حریف ضعیفی است؛ اتفاقاً فوتبال این کشور در سالهای اخیر پیشرفت محسوسی داشته و بازیهای ایران و ازبکستان معمولاً رقابتی و نزدیک بودهاند. مسئله اصلی، فرصت از دسترفته برای مواجهه با تیمهایی است که بتوانند ملیپوشان را با شرایط و سبکهایی کاملاً متفاوت روبهرو کنند.
در فوتبال ملی، بازی دوستانه صرفاً برای کسب نتیجه یا حفظ آمادگی بازیکنان برگزار نمیشود. چنین مسابقاتی باید فرصتی برای شناسایی نقاط ضعف، امتحان کردن تاکتیکهای جدید و قرار گرفتن بازیکنان در شرایطی باشد که احتمالاً در مسابقات رسمی با آن مواجه خواهند شد. بنابراین، اگر تیمی مانند ایران قرار است برای جام ملتهای آسیا آماده شود، تنوع حریفان میتواند به اندازه تعداد مسابقات اهمیت داشته …
