در «دارالذکر»، پیرزنی با قامت خمیده، به رسم زنان آذری «اوخشاما» خواند و برای مصیبت حضرت زینب (س) و امام حسین (ع) مویه کرد؛ روایتی از سوگواری زنانه که بیش از...
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، سوگواری، گاهی فقط گریستن برای یک مصیبت نیست؛ فرصتی است برای اینکه آدمها غم خود را در کنار یکدیگر روایت کنند و از سنگینی آن بکاهند. «اوخشاما» یکی از همین روایتهای آیینی و زنانه است؛ نوحهای که با زبان و فرهنگ مردم آذری، مصیبت را به زمزمه و مویه تبدیل میکند. روایت زیر، گوشهای از همین تجربه در «رواق دارالذکر» است. اوخشاما مجموعه روایت رواق دارالذکر
قدش مثل کمان خم بود. وارد دارالذکر که شد صدایش را بلند کرد رو به خادم جوان و گفت: «حاج آقا هاردادی؟» یعنی حاجآقا کجاست. بعد ایستاد توی صف و به سبک زنان آذری اوخشاما خواند و مویه کرد.
فرازی که میخواند برای زمانی بود که حضرت زینب بعد از چهل روز …
