به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، گاهی برای زیر سؤال بردن یک مجموعه، دیگر نیازی به سند و استدلال نیست؛ کافی است چند تصویر را از دل یک اتفاق جدا کنید، معنای آن را تغییر دهید و روایتی بسازید که با واقعیت فاصله داشته باشد. این بار قرعه به نام کشتی ایران افتاده است؛ رشتهای که سالهاست در بالاترین سطح کشتی جهان حضور دارد و حتی در سختترین شرایط نیز از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب میشد.
در روزهای اخیر تصاویری از تمرینات تیم ملی کشتی منتشر شد که در یکی از آنها علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، پس از پایان تمرین با شلنگ روی ملیپوشان آب میپاشید. تصویری که برای اهل ورزش معنای مشخصی دارد؛ استفاده از آب برای خنک شدن و کمک به ریکاوری ورزشکاران پس از تمرین سنگین. اما همین تصویر کافی بود تا برخی رسانههای خارج از کشور آن را دستمایه حمله به فدراسیون کشتی قرار دهند و از آن تصویری با عنوان «هل دادن» یا نشانهای از ضعف امکانات بسازند.
تصویر دیگری نیز از تمرینات منتشر شد؛ جایی که کشتیگیران از یک تپه خاکی بالا میرفتند. تمرینی ساده اما کاملاً شناختهشده در برنامههای آمادهسازی ورزشکاران برای افزایش توان هوازی، استقامت و قدرت بدنی. با این حال، این بار هم به جای توجه به ماهیت تمرین، تلاش شد از آن تصویری از «کمبود امکانات» ساخته شود.
اینجاست که باید یک سؤال ساده پرسید؛ آیا هر تمرینی که در فضای باز یا با سادهترین ابزار انجام میشود، نشانه ضعف امکانات است؟
واقعیت این است که تمرینات حرفهای ورزشکاران همیشه به دستگاههای مدرن و سالنهای مجهز محدود نمیشود. دویدن در سربالایی، تمرین در فضای باز، استفاده از وزن بدن و حتی روشهای ساده ریکاوری، بخش جداییناپذیر آمادهسازی بسیاری از ورزشکاران حرفهای در سراسر جهان است. بنابراین جدا کردن یک تصویر از مجموعه تمرینات و ساختن روایتی کاملاً متفاوت از آن، بیشتر از آنکه نقد ورزشی باشد، نوعی روایتسازی است.
از سوی دیگر، درباره امکانات فدراسیون کشتی نیز نمیتوان چشم بر واقعیت بست. فدراسیونی که طی سالهای اخیر میزبان اردوها و ورزشکارانی از باشگاههای داخلی و حتی کشورهای مختلف بوده و تیمهای خارجی برای برگزاری اردو و استفاده از امکانات آن برنامهریزی کردهاند، نمیتواند یکشبه با چند تصویر از تمرین در تپه خاکی، به عنوان مجموعهای …
