
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، در سالهای اخیر، تغییر در شیوههای تولید و توزیع آثار تصویری، مرزهای سنتی سینما را جابهجا کرده است. انتشار فیلم «بیداد» بدون طی کردن مراحل رسمی اکران و با عبور از خط قرمزهای قانونی، موجی از واکنشها را برانگیخته است. این فیلم که با وجود دریافت پروانه ساخت رسمی و استفاده از امکانات تولید حرفهای در داخل کشور ساخته شده، در نهایت بدون رعایت ضوابط قانونی منتشر شده و باب تازهای را تحت عنوان «سینمای یوتیوبی» گشوده است که کارشناسان آن را سرآغازی بر عادیسازی تولیدات غیررسمی میدانند. تناقضهای ساختاری؛ از پروانه ساخت داخلی تا تیتراژهای چندملیتی در «بیداد»
نکته قابل تأمل در خصوص فیلم «بیداد» حضور پررنگ نامهای مختلف در تیتراژ پایانی است. در حالی که این اثر بدون رعایت الزامات قانونی تولید شده است، اما در بخش تقدیرات و حامیان آن، نام برخی نهادهای رسمی داخلی از جمله دانشگاههای خواجه نصیرالدین طوسی، امیرکبیر و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به چشم میخورد. این ترکیب نامعمول، نشاندهنده پیچیدگیهای فرآیند تولید این قبیل آثار و بهرهگیری از ظرفیتهای گوناگون در مراحل مختلف ساخت است.
ردپای سرمایههای خارجی؛ دوئل وین و دبی در تأمین مالی پروژه سینمایی «بیداد»
بر خلاف ادعای استقلال اینگونه آثار، بررسیها نشان میدهد که ساختار تولید «بیداد» به شبکهای فراتر از مرزهای ایران متصل است. شرکت تولیدکننده این اثر با نام «Alef Pictures» معرفی شده که پایگاههای اصلی آن در شهرهای وین و دبی مستقر هستند:
- پایگاه وین: مسئولیت تأمین مالی، توسعه تولیدات مشترک، همکاری با شرکای بینالمللی و مدیریت سازوکارهای مالی اروپایی را بر عهده دارد.
- پایگاه دبی: به عنوان قطب منطقهای برای پیشبرد امور …






![[لیلا اردبیلی] میراث فرهنگی؛ فراتر از دیوار و سنگ](/news/u/2026-08-23/ettelaat-j0awm.jpg)



