مردِ شکست‌خورده و رویایِ محالِ تسلیمِ یک ملت/ چرا سناریوی تسلیمِ ایران به کابوسِ ترامپ بدل شد

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ وقتی دونالد ترامپ در تازه‌ترین لفاظی‌های خود مدعی می‌شود که جمهوری اسلامی ایران باید «پرچم سفید تسلیم» را بالا ببرد، بیش از آنکه صدایی از موضع قدرت و اقتدارِ یک ابرقدرت شنیده شود، ناله‌هایِ کرکننده و استیصال سیاستمداری به گوش می‌رسد که در پیچیده‌ترین و پرهزینه‌ترین باتلاقِ تاریخِ سیاسی خود گرفتار شده است. درخواستِ تسلیم از ملتی که ریشه‌های تاریخی‌اش در اعماقِ هزاره‌ها تنیده شده و در دوران معاصر نیز از آزمون‌های سهمگینی، چون جنگ‌های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه با سربلندی عبور کرده است، نشانه بارزِ یک خطای راهبردی و بی‌خبری مطلق از سرشتِ تسلیم‌ناپذیریِ ایرانیان است. تاریخ گواهی می‌دهد که این مرز و بوم، زبانِ تهدید را با مقاومت و زبانِ زور را با اراده‌ای پولادین پاسخ داده است؛ حقیقتی که مشاورانِ کاخ سفید ترجیح می‌دهند آن را نبینند، اما واقعیتِ میدان آن را با خط درشت حک کرده است. اعترافِ به یک شکستِ راهبردی آمریکا

آنچه امروز ترامپ با فریاد‌های توخالی سعی در پنهان کردن آن دارد، اعتراف صریحِ صاحب‌نظران، اقتصاددانان و تحلیلگرانِ طراز اولِ غربی به شکستِ قطعیِ ایالات متحده در رویارویی با ایران است.

استفان والت، استاد برجسته دانشگاه هاروارد، صراحتاً بر این واقعیت مهر تأیید می‌زند که «آمریکا جنگ ایران را عملاً باخته است» و هشدار می‌دهد که در این نقطه از تقابل، دیگر ترفندهایی، چون اعلام پیروزیِ ساختگی و خروجِ یک‌طرفه کارساز نیست؛ چرا که پایانِ این بحران مستلزم دادن امتیاز‌های واقعی و بزرگ به تهران است.

در همین راستا، پل کروگمن، برنده جایزه نوبل اقتصاد، پرده از فاجعه‌ای لجستیک و مدیریتی برمی‌دارد و تأکید می‌کند که ترامپ طرحی برای پایانِ جنگ نداشته، در همان روز‌های نخست بازی را واگذار کرده و امروز حتی از داشتنِ موشک و مهماتِ کافی برای استمرارِ این وضعیت محروم است.

وضعیتِ فرسایشیِ ماشینِ جنگیِ آمریکا به نقطه‌ای رسیده که بر اساس گزارشِ نشریه کنگره، «هیل»، ۸۸ درصد از شهروندان آمریکایی به صراحت معتقدند که واشنگتن به هیچ‌یک از اهدافِ اعلامیِ خود در جنگ با ایران دست نیافته است. همزمان، خبرگزاری رویترز از فرسودگیِ سریعِ زیرساخت‌ها و ذخایرِ استراتژیک نفت آمریکا خبر می‌دهد و نیوزویک تأیید می‌کند که ایران با در دست داشتنِ دستِ برتر، کاملاً …