به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، هر سال از دوم تا هشتم شهریورماه، هفته دولت نام میگیرد؛ هفتهای که نام آن با یاد و خاطره دو چهره ماندگار دولت جمهوری اسلامی، شهید محمدعلی رجایی و شهید محمدجواد باهنر، گره خورده است. در هشتم شهریور ۱۳۶۰، رئیسجمهور و نخستوزیر وقت در انفجار دفتر نخستوزیری به شهادت رسیدند و از آن پس، این ایام به نام هفته دولت نامگذاری شد؛ فرصتی برای بازخوانی عملکرد دولتها و یادآوری الگوی خدمت دولتمردانی که مسئولیت را در شرایط سخت پذیرفتند.
اما هفته دولت فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ فرصتی است برای پاسخ به یک سؤال ساده: دولت چقدر در کنار مردم ایستاده است؟
شعار هفته دولت در سال ۱۴۰۵، دولت پای کار مردم؛ روایت دفاع و سازندگی انتخاب شده است. شعاری که در شرایط امروز کشور، معنایی فراتر از افتتاح چند پروژه یا ارائه گزارش عملکرد پیدا میکند. دولت پای کار مردم یعنی چه؟ پای کار مردم بودن یعنی دولت در روزهای سخت، کنار مردم بایستد و برای حل مشکلات آنها اقدام کند.
وقتی فشارهای اقتصادی افزایش پیدا میکند، دولت باید برای حفظ قدرت خرید مردم، کنترل تورم، ایجاد اشتغال و حمایت از تولید برنامه داشته باشد. وقتی کشور با شرایط جنگی و تبعات اقتصادی و اجتماعی آن مواجه میشود، وظیفه دولت فقط اداره روزمره کشور نیست؛ بلکه باید امنیت اقتصادی و آرامش جامعه را نیز تا حد امکان حفظ کند.
پای کار مردم بودن یعنی تصمیمهای اقتصادی از پشت میزها، به زندگی واقعی مردم وصل شود؛ یعنی مسئله مسکن، اشتغال، درآمد، تولید، قیمت کالاها و خدمات و آینده جوانان، در اولویت سیاستگذاری قرار بگیرد.
از همین منظر، «دفاع و سازندگی» دو روی یک مسئولیت هستند؛ دفاع برای حفظ کشور و سازندگی برای ساختن زندگی بهتر برای مردمی که هزینه و فشار روزهای سخت را تحمل میکنند. غر زدن ممنوع!
شرایط سخت اقتصادی، جنگ و فشارهای موجود واقعیتهایی هستند که نمیشود آنها را انکار کرد؛ اما قرار نیست دولتمردان مدام از مشکلات بگویند و فهرست بلندبالایی از موانع ارائه کنند. دولت برای حل مسئله روی کار آمده است، نه برای غر زدن درباره مسئله.
دولت پای کار مردم یعنی وقتی فشار اقتصادی بیشتر میشود، دولتمردان باید بیشتر کار کنند؛ وقتی زندگی مردم سختتر میشود، باید تصمیمهای سخت بگیرند؛ و …
