به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، انتشار یادداشت حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان، خطاب به محمدباقر قالیباف و پاسخ رئیس مجلس به آن، بار دیگر نشان داد که نقد درونجریانی و گفتوگوی دلسوزانه میان نیروهای انقلاب همچنان بخشی از فضای سیاسی کشور است.
شریعتمداری در یادداشت خود با عنوان «قالیبافی که ما میشناسیم»، پیش از هر چیز بر رابطه قدیمی و شناخت چندینساله خود از قالیباف تأکید کرد و نوشت که هدف از طرح این نکات، نه تقابل، بلکه بیان یک دغدغه و نگرانی نسبت به سوءبرداشتهایی است که ممکن است درباره برخی مواضع سیاسی رئیس مجلس ایجاد شود.
مدیرمسئول کیهان با اشاره به سوابق قالیباف از دوران دفاع مقدس تا مسئولیتهای مختلف اجرایی و سیاسی، او را شخصیتی دانست که در مقاطع مختلف نشان داده در برابر فشارها و حملات سیاسی عقبنشینی نمیکند.
محور اصلی هشدار شریعتمداری، تلاش برخی جریانهای سیاسی برای مصادره یا تغییر معنای برخی مواضع قالیباف عنوان شده بود. او معتقد بود جریانهایی که همواره به دنبال فاصله گرفتن نیروهای انقلاب از بدنه اجتماعی خود هستند، ممکن است از برخی اظهارات و اقدامات سیاسی برداشتهایی مطابق منافع خود ارائه دهند. مذاکره ابزار اقتدار است، نه نشانه عقبنشینی
محمدباقر قالیباف نیز در پاسخ به این تذکر، با ادبیاتی برادرانه از شریعتمداری تشکر کرد و ضمن تأکید بر سابقه انقلابی او، تصریح کرد که این تذکر را ناشی از دغدغهمندی و خیرخواهی میداند.
رئیس مجلس در پاسخ خود تأکید کرد که مذاکره در نگاه او نه ارزش ذاتی دارد و نه تابو است، بلکه ابزاری برای تأمین منافع ملی و حفظ حقوق ملت است؛ مشروط بر اینکه از موضع قدرت، عزت و حفظ اصول انقلاب دنبال شود.
قالیباف همچنین بر مرزبندی خود با غربگرایی و وابستگی تأکید کرد، اما در عین حال هشدار داد که نباید هر اقدام عقلانی، گفتوگوی سیاسی یا تلاش برای حل مسائل کشور، به اشتباه نشانه عقبنشینی یا سازش تلقی شود. ورود زیدآبادی و تغییر مسیر بحث
در ادامه این ماجرا، احمد زیدآبادی با انتشار مطلبی درباره عبارت «تودههای عظیم و فداکار مردم» که در یادداشت شریعتمداری آمده بود، بخش عمده تمرکز خود را بر موضوع پایگاه اجتماعی جریانهای سیاسی گذاشت.
زیدآبادی با طرح این پرسش که «کدام پایگاه عظیم؟» درباره …
