به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، شهید ابراهیم خلیلی را میتوان در امتداد نسلی از مردانی دید که دفاع از انقلاب و ارزشهای اسلامی برایشان یک انتخاب مقطعی نبود؛ مسیری بود که از کودکی و نوجوانی آغاز شد و تا آخرین لحظه زندگی ادامه پیدا کرد. او جانباز و از تخریبچیهای لشکر عملیاتی ۲۷ محمد رسولالله (ص) تهران بزرگ بود و پس از سالها فعالیت در عرصههای فرهنگی و بسیجی، راهی سوریه شد تا در قالب عملیات مستشاری از حریم اهلبیت (ع) دفاع کند.
ابراهیم خلیلی در خانوادهای با سابقه روشن شهادت رشد کرده بود. پدرش، داود خلیلی، در دوران دفاع مقدس و در منطقه دشتعباس به شهادت رسیده بود و عمویش نیز از شهدای هشت سال دفاع مقدس بود. ابراهیم در چنین خانوادهای بزرگ شد؛ خانوادهای که شهادت برایش نه یک مفهوم دور، بلکه بخشی از خاطرات و هویت خانوادگی بود. از مسجد سبحان تا جبهه مقاومت …
