ژاله کیانی روانشناس و متخصص حوزه خانواده و زوج در گفتوگو با خبرگزاری دانشجو با اشاره به چند وجهی بودن پدیده طلاق اظهارکرد: در تجربه بالینی من، طلاق معمولاً نتیجه یک اتفاق واحد نیست، بلکه حاصل مجموعهای از عوامل فردی، ارتباطی، خانوادگی و اجتماعی است که به مرور زمان روی هم انباشته میشوند.
این روانشناس با توجه به نقش خانواده و گذشته افراد در شکل گیری عوامل موثر در این اتفاق مطرح کرد: در بسیاری از زوجهایی که برای طلاق مراجعه میکنند، ردپای برخی الگوهای تکراری خانوادگی دیده میشود. از جمله تجربه طلاق یا تعارض مزمن والدین، سبکهای دلبستگی ناایمن، فقدان احساس امنیت عاطفی در کودکی، حضور والدین کنترلگر یا سرد عاطفی و همچنین ناتوانی در یادگیری مهارتهای حل تعارض. بسیاری از افراد بدون آگاهی، الگوهای رابطهای خانواده خود را وارد زندگی مشترک میکنند و همان چرخهها را بازتولید میکنند.
کیانی با یادآوری نقش فقدان مهارتهای اساسی ارتباطی به عنوان یکی از ارکان موثر در ناکامی زوجین گفت: یکی از مهمترین عوامل فرسایش رابطه، ضعف در مهارتهای ارتباطی است. بسیاری از زوجها مشکل اصلیشان تفاوتها نیست، بلکه شیوه مواجهه با تفاوتهاست. ناتوانی در گفتوگوی مؤثر، گوش دادن فعال، بیان نیازها، مدیریت خشم، همدلی و حل مسئله باعث میشود اختلافات کوچک به بحرانهای بزرگ تبدیل شوند. زوجهایی که این مهارتها را دارند، حتی در مواجهه با مشکلات جدی نیز شانس بیشتری برای حفظ رابطه دارند.
وی همچنین به نقشی که خانوادهها در کمک به ترمیم رابطه میتوانند داشته باشند پرداخته و تذکر داد: خانوادهها زمانی میتوانند نقش حمایتی داشته باشند که به جای دخالت، حامی باشند؛ یعنی بدون جانبداری، به آرامسازی فضا، گفتوگو و حل مسئله کمک کنند، اما زمانی که خانوادهها وارد ائتلاف با یکی از زوجین میشوند، طرف مقابل را تخریب میکنند، تصمیمات زوج را کنترل میکنند یا اختلافات را تشدید میکنند، معمولاً روند فاصلهگیری و طلاق را سرعت میبخشند. یکی از شاخصهای سلامت خانواده، احترام به مرزهای زوجین است.
…














