به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، نهم ربیعالاول در میان برخی محافل شیعی با عنوان روز شادی و سرور شناخته شده و در طول تاریخ، برداشتهای متفاوتی درباره شأن این روز و چگونگی بزرگداشت آن شکل گرفته است. با این حال، در میان عالمان و بزرگان شیعه نیز درباره مستندات تاریخی این مناسبت و شیوه مواجهه با آن، دیدگاههای مختلفی وجود دارد.
یکی از منابع قابل توجه در این زمینه، تقریرات مرحوم شیخ علیآقای پهلوانی (سعادتپرور) از جلسات خصوصی علامه طباطبایی (ره) است. در جلسه ۱۹۵ این تقریرات که در چهارشنبه ۹ ربیعالاول سال ۱۳۹۶ هجری قمری برگزار شده، شاگرد از علامه درباره دیدگاه مرحوم آیتالله سیدعلیآقا قاضی (ره) نسبت به نهم ربیع پرسش میکند. «چیزی از این امور که اشخاص به عنوان تبرّی انجام میدهند، خیر»
در این جلسه، در پاسخ به پرسش درباره نظر مرحوم قاضی (ره)، علامه طباطبایی (ره) میگوید در مدتی که در خدمت ایشان بوده، چیزی از رفتارهایی که برخی افراد به عنوان «تبرّی» انجام میدهند، مشاهده نکرده است.
علامه در ادامه تصریح میکند: «چیزی از این امور که اشخاص به عنوان تبرّی (مانند ناسزاگویی و اعمال ناشایست) انجام میدهند، خیر.» وی همچنین درباره تاریخ وفات فردی که در برخی روایتها مرگ او به نهم ربیع نسبت داده شده، میگوید: «اصلاً مردن او ۲۵ ذیالحجة است» و میافزاید که روایتی درباره نهم ربیع، جز آنچه مرحوم مجلسی در زادالمعاد آورده، سراغ ندارد؛ آن هم روایتی که به گفته وی بدون ارائه مدرک نقل شده است. تأکید بر مفهوم «تبرّی»؛ نه رفتارهای خلاف شرع و اخلاق
در ادامه این گفتوگو، شاگرد علامه اشاره میکند که برخی از پیشینیان و اهل سیر نیز برای این روز اهمیت قائل بودهاند و از افرادی همچون حاج آقا حسین فاطمی نام میبرد.
علامه طباطبایی (ره) در پاسخ میگوید: «حتماً نظرشان تبرّی بوده …
