به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، در روزهایی که تفاوتهای قومی و مذهبی میتواند دستمایهای برای ایجاد فاصله میان مردم باشد، بازخوانی اشتراکات و تجربههای مشترک بیش از همیشه اهمیت پیدا میکند؛ اشتراکاتی که از قرآن و پیامبر اسلام (ص) آغاز میشود و تا همدلی و همراهی مردم در بزنگاههای تاریخی امتداد مییابد. چهارمین دوره «مهمانی امت احمد» نیز با همین رویکرد، روز جمعه ۶ شهریور ۱۴۰۵ در سنندج برگزار میشود؛ رویدادی که قرار است بار دیگر بر یکی از مهمترین سرمایههای جامعه اسلامی، یعنی وحدت میان اقوام و مذاهب، تأکید کند. اما وحدت تنها در مراسم و مناسبتها معنا پیدا نمیکند؛ تجربه روزهای دشوار جنگ ۱۲ روزه و «جنگ رمضان» نشان داد که این همبستگی میتواند از یک مفهوم نظری فراتر برود و در میدان عمل خود را نشان دهد.
در گفتوگو با مولوی حسینزهی، امام جمعه اهل سنت خاش، درباره تجربه وحدت میان اقوام و مذاهب در روزهای جنگ و ظرفیتهای مشترکی که میتواند این همبستگی را پایدارتر کند، صحبت کردیم. وحدتی که در روزهای جنگ به میدان آمد
مولوی حسینزهی با اشاره به جنگهای تحمیلی ۱۲ روزه و «جنگ رمضان»، نقش وحدت مردم در عبور از این شرایط را مهم میداند و میگوید: «با زعامت رهبر شهید و رهبر جدید ما، وحدت اسلامی میان امت اسلامی و اقشار مختلف ایران اسلامی حفظ شد؛ بهویژه در جنگ تحمیلی ۱۲روزه و جنگ رمضان که از سوی استکبار، رژیم صهیونیستی و آمریکا بر ایران اسلامی تحمیل شد.»
او معتقد است مردم ایران توانستند از این شرایط عبور کنند و در این میان، نوع همراهی میان مردم، مسئولان، نیروهای مسلح، نظام و رهبری قابل توجه بود.
امام جمعه اهل سنت خاش، حضور اقشار مختلف مردم در کنار یکدیگر را از جلوههای این همبستگی میداند و میگوید: «مردم با تمام قدرتی که داشتند و با وجود تفاوتهای قومی و مذهبی، کنار نظام و رهبری ایستادند و پشتیبانی قاطع خود را اعلام کردند.»
به گفته او، حضور و تجمع مردم در خیابانها و میادین نیز جلوه دیگری از این همراهی بود؛ چنانکه «تجمع مردم در خیابانها و میادین در بیشتر از ۱۵۰ روز، گویای این وحدت پرقدرت ملت ایران …
