ایری مسیر حرفهای خود را از ردههای پایه باشگاه ذوبآهن آغاز کرد و پس از پیشرفت در آکادمی این باشگاه، به تیم بزرگسالان رسید. حضور در تیم ملی جوانان ایران و جام ملتهای زیر ۲۰ سال آسیا در سال ۲۰۲۳، نخستین فرصت جدی برای معرفی این مدافع در سطح ملی بود. او در مسابقه برابر ویتنام با قدرت در نبردهای هوایی و بازی فیزیکی، یکی از بازیکنان شاخص خط دفاعی ایران بود.
مدافع گنبدی از تابستان 1402 به شکل جدی وارد ترکیب ذوبآهن شد. حضور در تیمی که مهدی تارتار هدایت آن را برعهده داشت، نقش مهمی در پیشرفت فنی او داشت و باعث شد تجربه بازی در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی ایران را به دست آورد.
ایری برای سپریکردن دوران خدمت سربازی از ذوبآهن به ملوان بندرانزلی رفت. او خیلی زود به یکی از بازیکنان ثابت خط دفاعی ملوان تبدیل شد و ثبات عملکردش در لیگ برتر، توجه کادر فنی تیم ملی را جلب کرد.
نخستین دعوت ایری به اردوی تیم ملی بزرگسالان در اسفند ۱۴۰۳ و با تصمیم امیر قلعهنویی انجام شد. این مدافع جوان پس از حضور در تیمهای ملی زیر ۲۰ و زیر ۲۳ سال، فرصت تمرین در کنار بازیکنان باتجربه تیم ملی را به دست آورد و در اردوهای بعدی نیز جایگاه خود را حفظ کرد.
نام دانیال ایری در فهرست نهایی ۲۶ نفره ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ قرار گرفت. او تنها نماینده فوتبال استان گلستان در این رقابتها بود، اما در جریان مسابقات فرصت حضور در زمین را پیدا نکرد و بدون انجام بازی رسمی، نخستین جام جهانی دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشت.
قدرت در نبردهای هوایی، توانایی پوشش فضای پشت مدافعان، بازی فیزیکی و آرامش در کنترل توپ از ویژگیهای اصلی ایری محسوب میشود. او در ابتدای مسیر حرفهای خود بیشتر بهعنوان یک مدافع مبتنی بر قدرت بدنی شناخته میشد، اما حضور مستمر در ترکیب ملوان به پیشرفت بازیخوانی و تصمیمگیریاش کمک کرد.
پس از پایان دوران حضورش در ملوان، انتقال قطعی ایری از ذوبآهن به نساجی مازندران در تیر ۱۴۰۵ انجام شد. باشگاه نساجی سپس برای واگذاری این مدافع به پرسپولیس وارد مذاکره شد. سرانجام این بازیکن جوان، به تیم پرسپولیس پیوست.
انتهای پیام/
