به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، خطونشان تازه اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، مبنی بر آغاز آنچه «بزرگترین تهاجم مالی تاریخ» علیه ایران خوانده است، پرده دیگری را از سیاست شکستخورده فشار حداکثری کنار زد.
واشنگتن اینبار صراحتاً کشورها، بانکها و شرکتهای همکار با تهران را به انزوا تهدید کرده است تا با مسدودسازی شریانهای مالی، حملونقل و بیمه، هزینه تجارت خارجی ایران را بالا ببرد.
با این حال، تحلیل مواضع مسئولان ارشد اقتصادی، سیاسی و نظامی کشور نشان میدهد که این تهدید بیش از آنکه یک ابزار تحریمی جدید و ناشناخته باشد، تلاشی تبلیغاتی برای احیای حربهای تکراری و اثرگذاری بر افکار عمومی است.
عبدالناصر همتی، رئیسکل بانک مرکزی، در واکنشی روشن به این هیاهو، اظهارات وزیر خزانهداری آمریکا را مصداق «رجزخوانی» دانست و تأکید کرد واشنگتن در طول سالهای گذشته هر آنچه در توان داشته در حوزه تحریمهای نفتی و بانکی بهکار گرفته است و اقدام ساختاری جدیدی برای انجام دادن باقی نمانده است.
رئیسکل بانک مرکزی با اشاره به تجربه سال ۱۳۹۹ یادآور شد که در آن مقطع نیز درآمد نفت و گاز دولت به حدود ۷ میلیارد دلار محدود شد، اما کشور توانست از آن گردنه عبور کند.
همتی با تفکیک دقیق میان «سختی و فشار اقتصادی» با «فروپاشی»، خاطرنشان کرد که هدف دشمن القای حس بنبست و فروپاشی است، در حالی که اقتصاد ایران علیرغم تحمل دشواریها، تابآوری خود را حفظ میکند و چرخه تولید و مبادلات بهپیش میرود.
در بعد دیپلماتیک و رسانهای، تناقض آشکار ادعاهای آمریکا بلافاصله به چالش کشیده شد. کاظم غریبآبادی با طرح پرسشی اساسی نشان داد که اگر بنا بر ادعای مقامات آمریکایی، توان ایران محدود شده است، چرا واشنگتن برای رویارویی با چنین کشوری نیازمند بسیج تمامعیار اختیارات و نهادهای مالی خود است؟ پاسخی که نشان میدهد توسل به تهدیدهای مالی بزرگنمایانه، اعترافی ناخواسته به ناکامی گزینههای پیشین است.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه نیز با تأکید بر اینکه ایران آغازکننده تنش نبوده است و در دفاع از حقوق سرزمینی …
