به گزارش سلامت نیوز به نقل از پیام ما، مدیر اجرایی مشترک «مؤسسه آب، محیطزیست و بهداشت دانشگاه سازمان ملل متحد»، در گزارشی که هفته گذشته در وبسایت The Conversation منتشر شد، نسبت به پیامدهای محیطزیستی جنگ و افزایش آلودگیهای نفتی در خلیج فارس هشدار داده است؛ آلودگیهایی که به گفته او، اکنون به جنگلهای حرا در جزیره قشم رسیدهاند و میتوانند پیامدهایی فراتر از آنچه در سطح آب دیده میشود، برای اکوسیستمهای ساحلی منطقه به همراه داشته باشند.
جنگلهای حرا در تنگه خوران قرار گرفتهاند؛ منطقهای در مجاورت تنگه هرمز که یکی از مهمترین مسیرهای دریایی و انرژی جهان است. به نوشته شکری، تنگه هرمز معمولاً از منظر ژئوپلیتیک و با مفاهیمی مانند انتقال نفت، کشتیرانی، قیمت انرژی و تجارت جهانی مورد توجه قرار میگیرد، اما در زیر این نقشه ژئوپلیتیکی، اکوسیستمهایی شکننده قرار دارند که کمتر دیده میشوند.
این منطقه، علاوه بر جنگلهای حرا، زیستگاه صخرههای مرجانی، علفزارهای دریایی، آبزیان و جوامع ساحلی است و آبهای آن برای زیرساختهای تأمین آب نیز اهمیت دارند. از این منظر، نویسنده تنگه هرمز را تنها یک «گلوگاه انرژی» نمیداند، بلکه آن را یک گلوگاه محیطزیستی نیز توصیف میکند؛ گلوگاهی که در شرایط جنگی، هر دو وجه آن همزمان تحت فشار قرار میگیرند. نفت در حرا؛ آلودگیای که میماند
به نوشته این گزارش، لکههای نفتی در امتداد سواحل جنوبی ایران حرکت کرده و به جنگلهای حرا در قشم رسیدهاند. مقامهای ایرانی هنوز در حال ارزیابی ابعاد آلودگی هستند و منشأ دقیق نفت نیز مشخص نشده است. بااینحال، در جریان جنگ، چند مورد نشت نفت در منطقه شناسایی شده است.
شکری تأکید میکند که آلودگی نفتی در محیطهای دریایی موضوع تازهای نیست، اما ورود نفت به اکوسیستم حرا شرایط متفاوتی ایجاد میکند. جنگلهای حرا در مرز خشکی و دریا قرار دارند و شبکه متراکم ریشههای آنها موجب کاهش سرعت جریان آب و به دام افتادن رسوبات میشود.
همین ویژگی که حراها را به اکوسیستمهایی بسیار پربازده تبدیل کرده، باعث میشود توانایی بالایی در به دام انداختن آلایندهها نیز داشته باشند. نفتی که روی سطح آب قرار دارد، در برخی شرایط قابلجمعآوری است، اما هنگامی که به سواحل و رسوبات ریز نفوذ …
